Vrouw voedt weesolifantje op in Malawi
Moeders weten maar al te goed hoe het is om midden in de nacht op te staan om hun baby te voeden, maar weinig mama's zullen ooit in het holst van de nacht een babyolifant de fles hebben gegeven.
Jenny Webb besloot in februari een olifant van enkele weken oud te adopteren. Parkwachters vonden het weeskind, Moses genaamd, aan de oever van een rivier in een reservaat in Noord-Malawi. De parkwachters hebben twee dagen tevergeefs naar de moeder van het kalf gezocht, die waarschijnlijk door stropers is gedood. De illegale jacht op olifanten in Afrika kost volgens natuurbeschermers jaarlijks aan duizenden dikhuiden het leven.
De nationale parken in Malawi beschikten niet over de middelen om Moses groot te brengen. Daarom besloot Webb, oprichter van de Jumbo Foundation, een weeshuis voor grote dieren, zich over Moses te ontfermen.
Babyvoeding
De bijna negen maanden oude Moses weegt honderd kilo en drinkt dagelijks 24 liter speciale babyvoeding voor olifanten, die kokosmelk en veertien andere ingrediënten bevat. "Olifanten zijn extreem gevoelig", zegt Webb. "Ik was verbijsterd. We zien olifanten als grote, sterke wezens maar ze zijn erg emotioneel. Moses voelt aan hoe ik me voel. Als ik droevig ben, is hij zorgzaam. Als ik boos ben raakt hij snel overstuur", gaat ze verder.
Webb heeft een matras in de huiskamer gelegd waar zij en Moses elke avond in slaap vallen. Moses wordt elke twee uur wakker en wandelt wat door de kamer, totdat Webb wakker wordt om hem de fles te geven. Als Webb 's ochtends met een kop koffie voor de televisie zit gooit Moses zijn slurf over haar schouder en legt hij zijn hoofd tegen het hare.
Dierenartsen voorzien Webb van advies. Ook het Elephant Orphanage Project in Zambia, dat zestien jaar ervaring heeft met het grootbrengen van olifantenkalfjes, staat Webb bij.
Dekentje voor de zon
In het wild schuilen babyolifantjes onder hun moeder voor de zon. Om dit na te bootsen heeft Webb een dekentje over Moses gehangen. Zijn huid, die nu nog kwetsbaar is, wordt tevens beschermd met zonnebrandcrème en vochtinbrengende crème.
Kort nadat Webb Moses mee naar huis had genomen moest het kalfje aan een hernia worden geopereerd, die hij opliep tijdens zijn geboorte. Het dier schoot na de operatie in de stress en weigerde te eten. Moses werd echter onder dwang gevoed en is inmiddels weer op een gezond gewicht, aldus Webb.
Zorgen voor een babyolifant is een dagtaak. Webb heeft twee mensen in dienst genomen om haar te helpen. De drie spelen om en om met Moses en vegen met hun armen door het stof op de grond, iets wat een moederolifant normaal met haar slurf doet.
Kudde
Net als kleuters gaat Moses graag naar buiten en Webb gaat dagelijks met Moses en haar honden wandelen. "De honden zijn feitelijk zijn kudde. Hij trekt overdag met ze op en gaat graag mee wandelen, maar 's nachts stuurt hij de honden naar buiten. Hij wil niet met de honden slapen. Hij wil samen met de katten slapen, en met mij", vertelt Webb.
Over een paar weken begint Moses als het goed is gras, hooi, schors en paardenvoer te eten. Hij stopt af en toe al gras en blaadjes in zijn mond, maar verorbert ze nog niet. Tegen de tijd dat hij vier jaar is zal hij geheel gestopt zijn met de babyvoeding, en overgestapt zijn op groen. Op zijn vijfde verjaardag wil Webb Moses weer vrijlaten in de natuur.
Lonende ervaring
In de tussentijd wil Webb geld inzamelen om een boma, een Afrikaanse kraal, te bouwen voor als Moses te groot is om nog in Webbs huis te wonen. "Als hij twee jaar is zal hij niet meer door de deur passen en zal hij buiten moeten leven", klinkt het. Ze wil van Moses een 'ambassadeur voor olifanten' maken om mensen te bewust te maken van de olifantenjacht.
Voor Moses zorgen is tot dusver een uitdaging gebleken. "Het is echter een van de meest lonende ervaringen van mijn leven gebleken. Ik heb kinderen opgevoed, en dit is vergelijkbaar, hoewel je een olifant niet in een kinderwagen kan stoppen", getuigt Webb.
Moses grootbrengen bracht haar op het idee voor een weeshuis voor andere dieren. "Toen we Moses kregen, merkten we dat er een dringende behoefte is aan een weeshuis voor grote dieren. Olifanten, nijlpaarden, buffels, neushoorns... er is geen plek voor die baby's als hun ouders worden gedood. Er zijn wel wat plaatsen in Zambia en Kenia, maar niet hier in Malawi. Dat is waar ik aan werk", besluit ze.
