Visserijministers doen toegeving rond teruggooien
Op termijn mag maar 5 procent van de gevangen vis meer teruggegooid worden. Met dat voorstel, het resultaat van twee dagen onderhandelen, hopen de Europese ministers van Visserij met het Parlement een akkoord te kunnen bereiken over de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid.
Het gaat al lang niet goed met de sector. Zo zit het aantal overbeviste en dus bedreigde bestanden al langer in stijgende lijn, wordt er steeds meer vis ingevoerd en is jobzekerheid iets dat van een ver verleden lijkt te dateren. Een grote hervorming van het visserijbeleid dringt zich daarom op, het Europees Parlement vraagt onder meer een totaal verbod op het teruggooien van ongewenste vis.
Eind februari bepaalden de lidstaten hun onderhandelingspositie. Zij stelden voor dat 7 procent van de vangst - ongewenste vis die te klein, ongeschikt of gewoon van de verkeerde soort is - teruggegooid mag worden. Omdat het Parlement furieus reageerde, onderhandelden de lidstaten sinds maandag over een aangepast onderhandelingsmandaat voor voorzitter Ierland.
Niet unaniem
Woensdagochtend vroeg werd een akkoord bereikt, zij het niet unaniem. Het visserijbeleid dat vanaf 2014 gevoerd wordt, zou volgens de lidstaten moeten bevatten dat het teruggooiverbod niet totaal mag zijn. Vijf procent van de gevangen vis zou nog teruggegooid mogen worden.
Het Parlement heeft voorlopig nog niet gereageerd. Milieuorganisatie Greenpeace deed dat wel al. Ze wijst erop dat alle details van het nieuwe akkoord nog uitgevlooid moeten worden. "Maar als ministers spreken over 'echte en praktische oplossingen' bedoelen ze vaak dat ze akkoord gaan met een laag niveau van ambitie", waarschuwde ze al.
Zweden
Vlaams minister-president Kris Peeters, die ook bevoegd is voor visserijbeleid, spreekt precies van "een ambitieuze maar tegelijk realistische aanlandingsplicht", de gebruikte vakterm. Peeters en zijn Europese collega's hopen om nog voor het einde van juni een akkoord te bereiken met het Parlement.
Van de 27 lidstaten ging enkel Zweden niet akkoord met het voorgestelde compromis. Landen met grote visserijbelangen zoals Frankrijk en Spanje kunnen zich dus wel vinden in de tekst.
