Tweede metalcruise start met valse noot (en veel bier)

In Miami ging deze week de tweede 70.000 Tons of Metal-cruise van start met aan boord 2.051 passagiers, 879 personeelsleden en 452 muzikanten en crew. Onder een stralende zon vaart het cruiseschip Majesty of the Seas van Miami naar de Kaaimaneilanden en terug, terwijl 40 groepen elk twee optredens geven op een van de drie podia.

Een daarvan staat buiten op het zonnedek, waar een van de zwembaden is afgedekt. Daarnaast heb je nog twee zalen met lekker comfortabele pluchen zetels. Het is tenslotte een cruiseschip, en cruises betekenen luxe. Gasten slapen in kajuiten, uitgerust met een zacht bed en warme douches, een immens verschil met de omstandigheden op normale festivals. Daarnaast vind je er wel die typische relaxte festivalsfeer, met metalheads die nog iets fanatieker dan gewoonlijk uitkijken naar het optreden van hun favoriete bands.

Passagiers
De eerste editie van 70.000 Tons of Metal presenteerde zich als een 'once in a lifetime experience', en veel passagiers tastten dan ook diep in hun zakken om dat feestje mee te maken. Maar liefst 51 procent van de pioniers is er dit jaar dan ook opnieuw bij, waardoor de slogan van de eerste editie natuurlijk wel een beetje achterhaald is. Een deel van het overwegend mannelijke publiek van vorig jaar is blijkbaar ook teruggekeerd met partner, want er zijn 37 procent vrouwen aan boord, veel meer dan de eerste keer. Net als vorig jaar komen de passagiers van alle continenten, en er zijn ook flink wat Belgen. We zijn zelfs het tiende meest vertegenwoordigde land, terwijl Amerikanen en Duitsers - ze zitten overal - elk goed zijn voor een vierde van het publiek. Er treden vrij veel groepen uit Canada en Zwitserland op, waardoor die landen plaats drie en vier van de top 10 innemen. Daarna volgen Nederland, Finland, Australië, Zweden en Mexico.

Vertragingen
Het festival startte wel een beetje in mineur. Eens iedereen goed en wel aan boord zat en de obligate veiligheidsoefening achter de rug was, bleek het podium buiten namelijk nog niet klaar, waardoor enkele groepen hun optreden verplaatst zagen naar een later uur of een andere dag. Het leek aanvankelijk dat de organisatie vergeten was dat er douchepalen staan in het zwembad dat moest afgedekt worden voor het podium. De arbeiders moesten in de vloerbedekking nog gaten zagen, maar kregen na de succesvolle afloop wel een enthousiast applaus van de passagiers. De echte reden voor de vertraging lag echter vooral bij de kraan die het materiaal allemaal op de boot moest laden. "We hadden een kraan met een capaciteit van vijf ton besteld, maar kregen een die maar 2,5 ton aankon," legt organisator Andy Piller uit.  "Vervelend, maar het is nu eenmaal zo. Maar we varen, we passen de planning een beetje aan en we krijgen de boel wel in orde."

Alcohol
De start verliep dus niet vlekkeloos, iets wat het publiek echter niet aan zijn hart liet komen. Zoals vorig jaar vloeit de alcohol rijkelijk, en is het gevoel van verbondenheid groot. "We zijn een grote metalfamilie," hoor je geregeld vallen, vaak gevolgd door een toost. De hoeveelheid alcohol die op het schip geconsumeerd wordt, moet trouwens een van de best bewaarde festivalgeheimen ooit zijn. Zelfs de organisatie krijgt geen cijfers te zien, aangezien de verkoop van eten en drinken volledig valt onder de bevoegdheid van de cruisemaatschappij. Niemand lost concrete cijfers, al kregen we van een barman toch losgepeuterd dat er op de metalcruise vorig jaar meer Foster's werd verkocht dan tijdens twee maanden gewone cruises. Metalheads zijn dan waarschijnlijk ook de enige cruisegangers die zich niet schamen om met de enorme 750 ml-blikken rond te lopen. De 'olievaten' Foster's kosten 6,2 euro, een groot flesje Stella 4,2.

Iedereen content
Dankzij de stevige alcoholconsumptie zien de barmannen en -vrouwen van de boot het publiek van 70.000 Tons of Metal erg graag komen. Ze krijgen immers een fooi bij alles wat ze verkopen, waardoor ze maar al te graag langskomen met emmertjes ijskoud bier. "Jullie drinken veel, dus het barpersoneel is tevreden," zegt een ober van het hamburgerrestaurant. Anders dan bij de normale buffetten moet je daar wel extra betalen, en de zaken draaien blijkbaar goed. "Wanneer jullie veel hebben gedronken, hebben jullie ook veel honger", weet de ober. "Dus ook wij zijn content."

Vriendelijke mensen
Het is echter niet alleen de extra fooi die het personeel apprecieert aan het publiek van 70.000 Tons of Metal. "Jullie zijn echt enorm vriendelijk en beleefd," vindt de Nederlandse hotelmanager Erik Speekenbrink. "Wanneer je bijvoorbeeld aan iemand zegt dat hij ergens niet mag roken, zal die zich snel excuseren en weggaan. Op een normale cruise krijg je dan eerder gemopper." Toch moesten ook de medewerkers vooroordelen overwinnen. "Nieuw personeel schrikt wel eens van al die in het zwart geklede mensen met tatoeages en zo. Ze trekken dan grote ogen, maar beseffen even later wel dat achter dat stoere uiterlijk gewoon heel vriendelijke mensen zitten." Het grootste verschil met normale cruises is dan ook dat iedereen hier voor hetzelfde komt. "Iedereen komt hier om zich te amuseren, om zijn lievelingsgroepen te zien. Op een normale cruise heb je mensen met verschillende doelstellingen, maar hier wijzen alle neuzen in dezelfde richting. We hebben veel liever een gepassioneerd publiek dan een lethargisch en apathisch." Er zijn dan ook al plannen voor een derde cruise eind dit jaar. "We zijn heel blij met deze samenwerking en kijken al uit naar een volgende keer," besluit Speekenbrink. Wij nog niet, we gaan eerst nog wat genieten van deze. (sam)