'Mad Max: Fury Road' pakt eerste belangrijke filmprijs van het jaar
'Mad Max: Fury Road' is door de de National Board of Review uitgeroepen tot Beste Film van het Jaar. De Board trapt met haar lijst traditiegetrouw het awardsseizoen op gang.
De Amerikaanse National Board of Review is een organisatie die in 1909 werd opgericht uit protest tegen de beslissing van New Yorks burgemeester om met Kerstmis elke filmvertoning te verbieden (cinema zou de zeden bederven). Zaaleigenaars en filmdistributeurs riepen een autonome New York Board of Motion Picture Censorship in het leven, al snel herdoopt tot National Board of Review of Motion Pictures omwille van het vieze woord 'censuur'.
Hoewel de Board decennialang effectief als filmcensor optrad, wijdde hij zich via educatieve initiatieven en waardevolle publicaties aan de promotie van cinema als de 'kunst van het volk' die de Amerikaanse cultuur (en die van de hele wereld) zou veranderen.
De NBR is elk jaar het eerste orgaan dat haar best-of-the-year-lijstje mag bekend maken, het resultaat van de stembusgang van een honderdtal filmenthousiastelingen, academici, filmmakers en studenten uit New York die allesbehalve commerciële belangen dienen.
Geen prognose
Een soort prognose voor wat de Oscars zullen opleveren is de lijst dus niet. George Millers ultraviolente Mad Max: Fury Road tot Beste film van 2015 uitroepen is heus een opgestoken vinger naar al het Academy-gelobby, al is met drie prijzen voor The Martian ook de goegemeente bediend: Ridley Scott is Beste regisseur, Matt Damon is Beste acteur en Drew Goddard schreef het Beste scenario dat een bestaand werk adapteert.
Obligaat lijken Beste oorspronkelijke scenario voor Quentin Tarantino (The Hateful Eight) en Beste animatiefilm voor Inside Out, maar Sylvester Stallone verkiezen tot Beste acteur in een bijrol (Creed) is dan weer flink eigenzinnig.
De prijzen voor de vrouwen missen de roos niet: Brie Larson is Beste actrice voor haar rol in Lenny Abrahamsons Room en Jennifer Jason Leigh Beste actrice in een bijrol (The Hateful Eight). Met twee hoera's voor Beasts of No Nation (naast de NBR-Prijs voor Vrijheid van expressie ook die van Doorbraakvertolking voor de jonge acteur Abraham Attah) en een voor Mediterranea (Beste regiedebuut voor Jonas Carpignano) zet de Board bewust in Amerika geboren regisseurs met 'multinationale' roots in de kijker die zich het lot van Afrika aantrekken, van zijn vergeten kindsoldaten en alhier verguisde vluchtelingen.
Beste film in een vreemde taal ten slotte is - onvermijdelijk, onontkoombaar - Son of Saul.
