Bikiniproof workout: strakke billen in de spinning

Let's face it...tegen de zomer lopen we er toch graag ietsje strakker bij. We zijn wel zo realistisch om niet te streven naar de vormen van een topmodel, maar een beetje de boel opspannen hier en daar kan geen kwaad. Het is trouwens ook goed voor je gezondheid. Dus gaan we aan het sporten. Elke zondag krijg je van ons fitte inspiratie uit de praktijk: wat doet welke sport voor je lichaam (en je humeur). En het toeval wil dat er maar liefst twee spinningfans op de NINA-redactie huizen.

Spinning: wat is het?

Vergis je niet met de hometrainer die je wel eens bij oma op zolder zag staan. Spinning, Indoor Cycling of Cycle doe je in de fitness, in groep. De intensiteit wordt bepaald door de weerstand en de snelheid van het fietsen. Helaas mag je dat niet zelf bepalen, maar krijg je allerlei instructies van een docent, en die zijn doorgaans niet van de poes. Toegegeven, het ziet er best gek uit, een groep zwetende mensen die op überfoute muziek à la Crazy Frog (ja, écht) alles geven op stilstaande fietsen, maar het is bijzonder efficiënt.

Sophie test: "Een klein beetje doodgaan"

Ik heb jarenlang vruchteloos geprobeerd om sporten leuk te vinden. Van tennissen tot fitnessen en een heleboel start-to-run lesjes. Maar niets mocht baten, ik gaf er altijd al na enkele weken de brui aan. Tot ik spinning ontdekte. In september vorig jaar nam ik voor de eerste keer plaats op een fiets - een stilstaande spinningfiets welteverstaan, op de normale tweewielers heb ik gelukkig al wat vaker gezeten -, en momenteel doe ik dat nog steeds. Zo'n vier à vijf keer per week om precies te zijn.

Ja, het is waar wat ze zeggen. Spinning is ontzettend zwaar. Meer zelfs, het is iedere keer opnieuw een klein beetje doodgaan. En wanneer ik mijn benen al brandend uit mijn lijf fiets en de instructeur doodleuk aankondigt dat het tijd is om nog eens bij te draaien, wou ik het liefst van al dat ik gewoon nooit gekomen was. En toch bijt ik op mijn tanden (letterlijk), want het voldane gevoel achteraf maakt dat ik week na week blijf terugkomen. Nu ja, dat én die 10 kilo die ik ondertussen verloren ben.

Sinds ik ontdekt heb wat sport voor mijn figuur en conditie kan betekenen, ben ik verkocht. Waar ik mij vorig jaar maar nipt in een 'medium' wist te wurmen, grijp ik nu steevast naar een 'extra-small'. Waar ik een jaar geleden stond te puffen als ik de trap op moest, liep ik vorige maand moeiteloos de 10 miles (een uur en twintig minuten, alstublieft). En dat heb ik voornamelijk te danken aan het spinnen. Twijfel je nog om eens een (proef)lesje mee te volgen? Ik zeg: doen! Je conditie (en billen) zullen je dankbaar zijn.

Nina test: "Gek, dat is kei-vermoeiend"

Let's have a moment of silence for all those who are stuck in traffic on their gym to ride a stationary bike*. Een oude internetquote waar ik altijd hartelijk om moest lachen. Tot het moment waarop ik zélf transformeerde in zo'n idioot op een stilstaande fiets, als verwoed spinning-fan. Bovendien juist om die uurtjes filerijden te compenseren: sinds ik noodgedwongen met de auto ga werken, maken mijn conditie en vetcellen mij zonder pardon duidelijk dat ik 's avonds nog wel een zweetsessie kan gebruiken. En ja, dat gebeurt op een stilstaande fiets. In mijn verdediging: ik ga er gelukkig wel op mijn bewegende fiets naartoe, zo eentje mét ketting en tandwielen.

De meest gehoorde reactie als je vertelt dat je graag spint: "Gek! Dat is kei-vermoeiend!" Wel, dat klopt. Maar ik behoor tot de categorie mensen die graag zweet en (een beetje) afziet bij het sporten. Voor mij geen halfslachtige huppelpasjes in de Zumba, oftewel: no pain, no gain, zoals een stoerdere versie van mezelf zou zeggen. Na een dik jaar spinningpauze heb ik de smaak sinds een paar maanden opnieuw te pakken, en ga ik 2 à 3 keer per week sprintjes trekken en denkbeeldige bergen beklimmen op opzwepende muziek.

In ruil daarvoor krijg ik meer energie, een vrij snel opgebouwde conditie en een vel dat overal wat strakker zit. Ik ga nu oprecht graag sporten - eureka! - en waar ik aanvankelijk de lat laag legde om het zeker op lange termijn vol te houden ("Als ik één keer per week ga, is het al prima"), kreeg ik zelf al snel spontaan zin om dat aantal op te trekken. Het moeilijkste blijft om gewoon er naartoe te gaan (op een échte fiets, weet je wel), maar achteraf geeft zo'n uurtje synchroon en solidair samen zweten zó veel voldoening. Ik heb mezelf dan maar een nieuwe favoriete fitnessquote aangemeten : de moeilijkste stap is die van de zetel naar de voordeur. Sport ze!

*Een minuut stilte voor iedereen die in de file staat, onderweg naar de fitness om op een stilstaande fiets te rijden.