Body Mass Index (BMI) geeft vertekend beeld van gewicht

Miljoenen volwassenen staren zich blind op de Body Mass Index (BMI), terwijl die methode niet altijd geschikt is om te bepalen of iemand een gezond gewicht heeft.

Dat concludeert de NHS, die de gezondheidszorg in Groot-Brittanië regelt. De BMI is een index voor het gewicht in verhouding tot lichaamslengte. Naar spiermassa en de hoeveel lichaamsvet wordt niet gekeken. 

Zo kan een 'dunne' volwassene met een volkomen normale BMI toch te veel vet hebben en daarmee een verhoogde kans op diabetes, hart- en vaatziekten en vroegtijdig overlijden.

Obesitas

Eerder vergeleken wetenschappers van de Universiteit van Manitoba in Canada de gezondheidsgegevens van bijna 50.500 volwassenen van middelbare leeftijd. Zij ontdekten dat vooral mensen met een laag BMI en veel lichaamsvet kans lopen om op jonge leeftijd te sterven.

Mensen die volgens hun BMI overgewicht of zelfs obesitas hebben bleken juist relatief gezond en fit. "De boodschap dat we te dik zijn en moeten afvallen, puur op basis van onze BMI, is onjuist", aldus de onderzoekers in het wetenschappelijke tijdschrift Annals of Internal Medicine.

Buikomvang

Iok Jaap Seidell, hoogleraar overgewicht, voeding en chronische ziekten aan de Vrije Universtiteit Amsterdam (VU), stelt dat de BMI alleen niet voldoende is. "Daarom wordt ook vaak de buikomvang gemeten. Door uitsluitend naar iemands BMI te kijken, kun je de plank flink mis slaan."

Zo zegt de BMI niet zoveel bij jonge tieners en ouderen, aldus Seidell. "Bij kinderen neemt de lichaamslengte snel toe. Mensen van boven de 70 verliezen spiermassa, krijgen meer lichaamsvet en krimpen."

Toch hoeft de BMI wat de Nederlander betreft niet in de prullenbak. "Decennialang wetenschappelijk onderzoek is gebaseerd op de index. Dankzij de BMI weten we dat in de jaren tachtig 6 procent van de mensen overgewicht had. Nu is dat 15 procent. Het blijft een uitstekende methode om statistische gegevens over de bevolking te verzamelen."