Feit of fictie? Dikke artsen behandelen zwaarlijvigheid niet goed
Onderzoekers getuigen: "De fysieke eigenschappen van artsen hebben een veel grotere impact op de behandeling van patiënten dan we ons realiseren". Ze stellen zelfs dat dokters met overgewicht veel minder in staat zijn patiënten te helpen met het verliezen van overtollige kilo's.
Uit een onderzoek bij meer dan 500 artsen blijkt dat wie een BMI had hoger dan 25 veel minder effectief is in het aanpakken van overgewicht. Zo zouden ze patiënten minder snel als zwaarlijvig bestempelen, zijn ze vaker beschaamd om zelf dieetadvies te geven of ervaren ze overgewicht als een zeer gevoelig onderwerp waar ze liever niet over praten.
Een woordje uitleg
Hoofdonderzoekster Sara Bleich van de Johns Hopkins University verklaart: "Onze bevindingen tonen aan dat artsen met een gezond BMI veel vaker praten over gewichtsverlies met patiënten en daar ook een stuk zelfzekerder over zijn dan dokters die kampen met overgewicht of zwaarlijvigheid. Bovendien zien artsen met een normaal gewicht hun advies ook vaker als betrouwbaar en effectief".
Cijfers
Uit het onderzoek bleek dat dokters met een BMI lager dan 25 in 97 procent van de gevallen overgewicht zullen vaststellen bij patiënten, in tegenstelling tot 7 procent bij de groep artsen die zelf te zwaar is.
"Voor mij roepen deze resultaten heel wat vragen op. Het zou me verbazen dat dit gedrag doelbewust is, ik denk dat we het antwoord vooral moeten zoeken in het onderbewustzijn", stelt Bleich.
En nu?
Verder onderzoek is absoluut noodzakelijk om de volledige impact te begrijpen van het verband tussen het BMI van dokters en patiëntenzorg, vooral wat het aanpakken van zwaarlijvigheid betreft. Bleich zelf suggereert een nieuw luik op te nemen in de medische opleiding, in de hoop deze 'trend' halt toe te roepen. (lf)
