Gevaarlijke snurker? Deze tongpacemaker pakt het aan

Nieuw onderzoek toont aan dat een implantaat dat veel gelijkenissen vertoont met een pacemaker, een aanzienlijke impact uitoefent op de zenuw die de spieren in de tong controleert. Op deze manier zou slaapapneu - de (gevaarlijke) hoofdoorzaak van snurken - efficiënt kunnen worden aangepakt.

Het toestelletje, genaamd 'Hypoglossal Nerve Stimulation System' (HNSS), is geprogrammeerd om te werken als je slaapt, maar kan ook ingeschakeld worden wanneer nodig met een afstandsbediening. HNSS werkt in op de spieren van de tong en zorgt ervoor dat deze allemaal tegelijkertijd samentrekken waardoor de tong naar voor wordt gebracht en de luchtweg wordt opengehouden. De tongspieren hebben namelijk ook een impact op het zachte weefsel in de wanden van de luchtpijp.

'Tongsnurkers'
Ongeveer 60 procent van alle snurkers zouden 'tongsnurkers' zijn, wat wil zeggen dat de tong en het zachte weefsels rond de keel als het ware achteruit valt in de luchtweg, waardoor het weefsel vibreert wanneer de lucht erlangs vloeit.

In ernstige gevallen lijdt dit zelfs tot het Obstructieve-slaapapneusyndroom (OSAS), een conditie waar 4 op 100 volwassen mannen en 2 op 100 vrouwen mee te kampen hebben. Bij obstructieve slaapapneu wordt de luchtweg en bijgevolg ook de zuurstoftoegang volledig geblokkeerd. De hersenen zorgen er vervolgens voor dat de snurker opnieuw adem haalt.

Mensen met slaapapneu lopen echter grotere risico's op een aantal aandoeningen, inclusief hartaanvallen, beroertes, hypertensie, oververmoeidheid en gewichtstoename.

CPAP
Tot nu toe was CPAP (Continuous Positive Airway Pressure) de meest efficiënte weg om slaapapneu aan te pakken. Deze machine zorgt dan ook voor een voortdurende positieve druk in de ademwegen door middel van een pomp met een flexibele slang die uitmondt in een masker. Hierdoor worden de luchtwegen permanent open gehouden tijdens het slapen.

Helaas zijn maar weinig mensen fan van het masker en geschat wordt dat slechts de helft van apneupatiënten met een CPAP het toestel effectief regelmatig gebruikt.

HNSS
De behandeling met het 'Hypoglossal Nerve Stimulation System' omvat het implanteren van een kleine electrode naast de hyperglossus, ook wel ondertongzenuw genoemd. Een generator de grootte van een pacemaker wordt vervolgens geïmplanteerd in een chirurgisch gecreëerd zakje in de borst en vervolgens verbonden met de electrode via onderhuidse draadjes. Minuscule sensordraadjes lopen van de generator in de luchtpijp om veranderingen in de luchtdruk van de keel te detecteren.

Eens een aanhoudende daling in de druk geregistreerd wordt, duidt dit op het feit dat de luchtweg geblokkeerd is. De electrode zal dan ook een schok geven aan de tongspieren die alles weer vrij maken en de patiënt de kans geven opnieuw normaal te ademen.

Testfase
Onderzoek aan het Sir Charles Gairner Hospital in Perth, Australië, heeft aangetoond dat de therapie zeer effectief is. Een twintigtal patiënten met lichte tot ernstige vormen van slaapapneu werden na het implanteren van HNSS gedurende zes maanden gevolgd. Om de effectiviteit aan te tonen werd gebruik gemaakt van de Apneu-Hypopneu Index (AHI) die het aantal ademstilstanden per uur meet en gezien wordt als de meest bepalende meting.

Gemiddeld daalde de score van 43 naar 19.5. Ook het oververmoeide gevoel overdag daalde met een derde en de levenskwaliteit steeg volgens de proefpersonen met maar liefst 50 procent. Uit een andere testfase, waarvan de resultaten deze maand gepubliceerd werden in het American Journal of Respiratory and Critical Care Medicine, bleek dat alle 30 proefpersonen een constante luchtstroom hadden 's nachts. (lf)