Hoe een jeansbroek het leven van een tienermeisje redde
Emily Clark, 16, heeft haar leven te danken aan haar favoriete jeans. Toen ze merkte dat deze niet meer paste, wist ze meteen dat er iets niet klopte. Ze liet zich onderzoeken en was er uiteindelijk snel bij. Het meisje had namelijk een paar tumoren in haar buik.
Wat een leuke dag met vrienden zou moeten worden, draaide uit op de grootste nachtmerrie. Emily maakte zich klaar voor uitstapje met vrienden, toen ze merkte dat haar favoriete jeansbroek niet meer dicht ging. Ze merkte twee merkwaardige bulten op in haar buik, en besloot om meteen naar de dokter te gaan. "Mijn jeans was heel aanspannend en ik vond dat mijn buik er dikker uitzag dan normaal. Ik voelde me niet ziek, maar toch wist ik dat er iets niet klopte", zei het meisje verontrustend.
Diagnose
Emily trok dan maar meteen naar de dokter waar ze haar vroegen of ze misschien zwanger of geconstipeerd kon zijn. Na twee scans werd het uiteindelijk duidelijk waarom haar buik zo gezwollen was. Emily werd gediagnoseerd met non-hodgkinlymfoom, een kanker vanuit de lymfeklieren.
Het tienermeisje verbleef meer dan vier maanden in het ziekenhuis en onderging vier keer chemotherapie. Ze verloor haar mooie haren en werd heel mager, maar ze voelde helemaal geen medelijden met zichzelf. "Ik dacht niet: 'Waarom ik?' Ik dacht gewoon: 'Dit is een kleine strubbeling, maar we gaan er voor!'" Na zes maanden vechten, herstelt Emily thuis van de gemene ziekte.
Inspiratie
Na haar zware strijd heeft het meisje beslist om mensen te overtuigen om meer beenmerg en bloed te doneren. Ze liet zich inspireren door tiener Stephen Sutton die streed tegen de ongeneeslijke darmkanker. Stephen heeft meer dan 4 miljoen pond ingezameld voor zijn 'Teenager Cancer' fonds. Emily heeft dan ook een eigen fonds opgericht: 'remissionpossible.org.uk'. Ze wil mensen overhalen om meer bloed te doneren, om zich te laten registeren als beenmergdonor of om goede doelen te steunen.
"Ik zie deze hele weg niet als een tragedie. Mijn positieve houding heeft me net overeind gehouden. Toen ik het nieuws hoorde dat ik aan het genezen was, dat was echt geweldig. Dat was de mooiste dag van mijn leven. Het was zo'n opluchting, mijn mama huilde uren aan een stuk. Nu wil ik andere mensen helpen tijdens hun behandeling", vertelde de moedige Emily.
