Literatuur bewijst: we tonen steeds minder emotie

Als er één plek is waar we onbegrensd onze gevoelens kunnen neerpennen om ons bijgevolg helemaal ontladen te voelen, is het wel een boek. Niet dus... Uit een analyse van 5 miljoen Britse en Amerikaanse boeken die werden gepubliceerd tussen 1900 en 2000 blijkt immers dat we maar liefst 14 procent minder emotie steken in onze geschriften. Zijn we dan echt zo gevoelloos geworden?

"Onze belangrijkste doelstelling was dat we deze trend - dat emotionele inhoud door de jaren heen verandert - zouden kunnen opsporen", verklaart hoofdonderzoeker Dr. Alberto Acerbi van de Universiteit van Bristol. Om tot een conclusie te kunnen komen analyseerden academici de frequentie van emotioneel beladen woorden in meer dan vijf miljoen boeken die werden gepubliceerd tussen 1900 en 2000. Daarbij zochten ze vooral naar termen die woede, afschuw, angst, plezier, verdriet en verrassing uitdrukten.

Te melig?
Na de jarenlange zoektocht boekten de wetenschappers gelukkig succes: "Een gemiddeld boek uit 1900 is 1,14 keer emotioneler dan een eentje uit 2000. Anders geformuleerd, betekent dit dat als een boek  in 1900 duizend emotioneel beladen woorden bevatte, het er nu maar 877 zou hebben", gaat Acerbi verder. Volgens de Britse schrijfster Jilly Cooper is er een logische verklaring: "Mensen weten niet goed hoe ze hun gevoelens moeten uidrukken. Ze denken dat ze al gauw melig worden en misschien zijn ze gewoon bang van het belachelijke. Er zit zeker en vast minder overtuiging en passie in hedendaagse boeken."

Gelukspieken
De onderzoekers ontdekten ook dat positieve en negatieve gemoedspieken een reflectie geven van historische gebeurtenissen: "We namen twee gelukspieken waar, ten eerste in de boeken die werden geschreven na de Eerste Wereldoorlog en ten tweede in de jaren 60. Tijdens de Tweede Wereldoorlog stelden we daarentegen een droevige piek vast", aldus Acerbi.

Stijlverschil
Sinds de jaren 60 merkten de academici bovendien een duidelijk verschil in stijl op tussen de Britse en Amerikaanse boeken. "We weten niet wat er precies is gebeurd in de jaren 60, dus we kunnen enkel speculeren of dit bijvoorbeeld te maken zou kunnen hebben met de babyboom of de tegencultuur", legt co-auteur professor Alex Bentley uit. "In de VS groeiden de babyboomers immers op in econmisch goede tijden terwijl de Britse babyboomers in een periode van naoorlogs herstel opgroeiden", gaat hij verder.

Paranoia
Tenslotte benadrukken de wetenschappers nog dat er een duidelijke toename zichtbaar is in onze literatuur van angst en paranoia. Zo bevatte een gemiddeld boek uit 2000 maar liefst 12 procent meer angstige woorden dan eentje uit 1960.