Waarom emoties tranen uitlokken
Anders dan bij alle andere levende wezens, zijn tranen bij de mens niet alleen een manier om de ogen te hydrateren en te beschermen tegen infecties. Ze zijn ook een emotionele uitlaatklep. Een Londense professor stelt nu dat huilen de taal voorafging als communicatiemiddel.
Michael Trimble, professor neurologie aan de de Londense University College, ziet een verband tussen de opkomst van emotioneel huilen en het besef bij onze verre voorouders dat hun soortgenoten zelfbewuste wezens waren, die pijn, verdriet en vreugde voelden.
"Door de ontwikkeling van herkenbare gezichtsuitdrukkingen geassocieerd met pijn, verdriet en verlies werden vroege mensen emotioneel verbonden. We horen dus geen schrik te hebben om onze emoties te uiten, aangezien empathie - en daarbij aansluitend ook tranen - de basis zijn van moraliteit en cultuur, dingen die uitsluitend tot de wereld van de mens behoren", aldus Trimble.
Evolutie
Op een bepaald moment in de evolutie van de mens hebben tranen een betekenis gekregen die de puur biomechanische functie ver overstijgt. Biologisch gezien hebben tranen als doel de oogballen vochtig te houden en te beschermen tegen infecties. Enkel bij de mens hebben tranen een andere betekenis gekregen.
"Hoewel we meestal wenen uit verdriet, laten we ook tranen vloeien om uitdrukking te geven aan een brede waaier van emoties. Zo ook als antwoord op esthetische verwondering, bijvoorbeeld bij het zien van kunst, het horen van muziek of het lezen van poëzie.
Puur natuur
Emotionele tranen zijn dus niet meer of minder dan een manier om uiting te geven aan onze gevoelens. Professor Trimble hoopt dan ook dat het 'taboe' rond wenende mannen stilletjes zal uitdoven. "Niemand hoort zich te schamen om zijn of haar tranen", klinkt het.
