Wat als de Graspop Metal Meeting eetbaar was?

Naar aanleiding van de 18de editie van de Graspop Metal Meeting vergelijkt Graspop-huisjournalist Stef Maes de affiche van het festival met een gastronomisch menu. Maar eerst krijg je nog een geschiedenislesje:

Voor de 18de keer zal dit jaar de Graspop Metal Meeting, kortweg GMM, zijn tenten opslaan op de vruchtbare gronden in Dessel. Sinds 1996 geeft het festival metalminnend België, en ondertussen ook de rest van de wereld, iets waar men in ons kikkerlandje lang naar heeft uitgekeken: een uit de kluiten gewassen metal festival die naam waardig. Begin jaren 90 waren alle ogen steeds weer gericht op onze noorderburen die jaar na jaar straffer en straffer wisten uit te pakken met Dynamo Open Air. Zowel de fans als de artiesten die er aantraden spraken vol lof over de unieke ervaring die er elk jaar plaatsvond. Locatieproblemen en de gekkekoeienziekte zorgden echter voor het doodbloeden van het jaarlijkse feestje waarvoor heel wat metalheads uit België graag de grens overstaken. De een zijn dood is zoals het spreekwoord ons leert de andere zijn brood. GMM liep enkele jaren relatief parallel met DOA en toen we het nieuwe millennium indoken werden de rollen omgedraaid en ontvingen we hier met heel veel plezier die leuke mensen uit het noorden.

Ondertussen is GMM een topper binnen de internationale metalgemeenschap. Artiesten voelen zich er thuis omdat ze nergens anders dan in de, op dat moment niet zo stille kempen, ongelooflijk in de watten worden gelegd. Iets wat uiteraard de plicht is van een goede gastheer en ook voor de bezoekers worden kosten nog moeite gespaard. Natuurlijk is een affiche anno 2013 samenstellen geen sinecure. Voor iedereen goed doen is onmogelijk al tracht men, met de hulp van meer dan 1.000 vrijwilligers, toch keer op keer weer het onmogelijke te realiseren. Er wordt wel al eens een vraagteken gezet bij de zevende passage van Iron Maiden. Alleen vergeten velen dat de organisatie toch wel een beetje de Peter Goossens uit heavymetalland binnenhaalt met Eddy and the boys. De overige hoofdschotels zijn trouwens van hetzelfde niveau maar een ander allure. Zo lijkt het grofgebekte Twisted Sister verdacht veel op een delicatesse van Gordon Ramsay terwijl Slipknot het op zaterdag met iets meer rebellie zal aanpakken, een beetje peper in de reet à la Sergio Herman.

Menu
Op de keper beschouwd is gans de affiche om duimen en vingers af te likken. Een menukaart om u tegen te zeggen. Voor elk wat wils. Van sterrenniveau tot superlekkere frituursnacks. Als een geboren Bourgondiër kan je laveren over de festivalweide, hopelijk onder een stralende zon. Dagelijkse kost gaan opsnuiven in de Metal Dome bij chefs van eigen bodem zoals King Hiss of de zwarte Noorse pensen van Aura Noir. Houdt u meer van een pikante amuse? Probeer dan zeker In This Moment eens op de openingsdag. Het zal meer dan alleen de smaakpapillen stimuleren. Voor muzikale veelvraten is er altijd wel tijd voor een snelle hap. Het equivalent van een kroket uit de muur kunnen ze dan muzikaal gaan consumeren bij het Nederlandse Vanderbuyst dat er ongetwijfeld voor zorgen dat een eventueel teveel aan calorieën moeiteloos wegsmelt als sneeuw voor de zon. Liefhebbers van nouvelle cuisine worden ook niet vergeten middels kleine hapjes in de vorm van P.O.D, Coal Chamber en het nog iet wat onbekende Love & Death, die zeker in de smaak zullen vallen. Vooral als later op de eerste dag ook de plat de résistance geserveerd wordt door de meesterkoks van de nieuwe orde: Korn.

Natuurlijker zijn er altijd smulpapen die geen boodschap hebben aan verfijning op hun bord. Oerdegelijke Duitse kost zoals zuurkool met worst. Voor hen is er keuze te over met Helloween en Kreator die er elk apart een passend sausje bij serveren. Zelf een dampende pot stoemp staat op het menu met UDO. Zij die graag hun tanden in een goed stuk vlees zetten kunnen terecht voor allerhande cuissons bij Unleashed, Sylosis, God Seed of Down. Indien je meer gaat voor de primeurgroentjes dan heeft GMM in 2013 ongelooflijk goed nieuws, want niet minder dan 28 diverse producten zullen kunnen worden gedegusteerd voor een eerste keer. Schrijf dus alvast maar op om ondermeer Heathen, Dunderbeist, Every Time I Die, Red Fang of Heaven's Basement op je tong te laten smelten. Als van dat alles het water je in de mond loopt kan je natuurlijk ook kiezen uit een uitgebreide drankkaart. Een excellente single malt met Newsted of een borrel uit Nederland met Within Temptation. Zelf een glaasje champagne in de vorm van Stone Sour zal sprankelen. Het is allemaal aanwezig. De nationale drank bij uitstek blijft natuurlijk bier, dat vloeit met hectoliters te gelijk en dat zou met de komst van Tankard nog wel eens flink de hoogte kunnen inschieten al zal ook de wodka rijkelijk de kelen smeren in de buurt van Korpiklaani. Mooie fusionkeuken van dat alles tref je overigens altijd aan in de Joe Piler Bar die gans het weekend vol ambiance zit. Uiteraard is er ook een dessert voorzien dat dit jaar alle stoutste dromen overtreft. Met niemand minder dan King Diamond wordt deze grand cru editie zonder twijfel in stijl afgesloten.

Hesp en keis
GMM is dus veel meer dan 'ene me hesp en ene me keis' zoals sommigen het nogal simplistisch durven voorstellen. Het is pure verwennerij. Zowel culinair als auditief. Een totaal pakket dat een meer dan aardig alternatief beidt voor het jaarlijkse scoutskamp, de trip naar de crisis zon in het Zuiden of godvergeten oorden aan de andere kant van de wereld. Je komt het in het weekeinde van 28, 29 en 30 juni gewoon tegen in Dessel. En dat hopelijk nog eeuwen lang.