Beelden uit Mosul: zo is het leven onder Islamitische Staat
Voor de bewoners van Mosul is het leven stilgevallen nu Islamitische Staat er de plak zwaait. Sinds de terreurbeweging de stad een jaar geleden veroverde, leven de inwoners in angst, verloren velen hun job, liggen scholen er verlaten bij en worden vrouwen op gewelddadige wijze gedwongen hun volledige lichaam te bedekken. Dat is te zien in videobeelden die de BBC in handen kreeg.
De beelden die te bekijken zijn op de website van de BBC, werden het afgelopen jaar in het geheim gemaakt. Ze tonen hoe IS het dagelijkse leven in Mosul, de tweede stad van Irak, bepaalt. Het leven is voor de inwoners onherkenbaar veranderd. Er is een brandstof- en watertekort, de stad is ernstig vervuild, bouwwerken liggen stil en veel scholen zijn gesloten.
"Arbeiders hebben geen inkomen meer, omdat er voor hen geen jobs meer zijn", getuigt Hisham. "De armsten onder ons zijn overgelaten aan de genade van god. Ook Hisham verloor zijn job en moest zijn studies stopzetten. "Volgens IS is alles haram (verboden, red.) en dus doe ik niets anders meer dan thuiszitten."
Wie wel nog werk heeft, moet een kwart van zijn loon afdragen als bijdrage voor het herstel van de stad. IS int ook huurgeld en ziekenhuizen zijn exclusief voor hun aanhangers. Zelfs de imams in de moskeeën die nog rechtstaan, werden vervangen door IS-leden.
Bewoners zeggen voortdurend in angst te leven om gestraft te worden. Door de extreme interpretatie door IS van de islamitische wet is een overtreding snel gebeurd. De minimumstraf, een afranseling, wordt bijvoorbeeld toegepast voor het roken van een sigaret.
"Diefstal wordt bestraft met de amputatie van een hand", zegt Zaid. "Een man die overspel pleegt, wordt van een hoog gebouw gegooid. Overspel door een vrouw eindigt met steniging. Om mensen te intimideren, gebeuren de terechtstellingen in het openbaar."
Gefolterd in de gevangenis
Veel mannen die voor de veiligheidsdiensten werkten, worden gearresteerd. "IS-strijders kwamen mijn broer zoeken in onze woning", aldus Fouad. "Ze vonden hem niet, en namen mij mee naar de gevangenis. Daar werd ik gefolterd. Toen mijn broer zichzelf kwam aangeven, ontdekten ze dat de beschuldigingen tegen hem niet klopten. Toch hielden ze me nog een tijd in de gevangenis. De slagen die ik kreeg met een kabel, zijn nog steeds zichtbaar op mijn rug."
De beelden tonen ook hoe streng vrouwen worden aangepakt. Die mogen zich enkel nog op straat begeven in het gezelschap van een man, en van kop tot teen in het zwart gekleed. Een vrouw wordt zelfs berispt als haar handen ontbloot zijn.
"Sinds IS onze stad heeft overgenomen, heb ik onze woning bijna niet meer verlaten", vertelt Hanaa haar verhaal. "Op een dag was ik het zo beu, dat ik mijn man vroeg me mee uit te nemen. Ik droeg een khimar en een nikab (een cape-achtige sluier die het haar, de nek en de schouders bedekt, en een sluier voor het gezicht, red.) en we gingen naar een restaurant waar we vroeger vaak aten. Toen we zaten, zei mijn man dat ik mijn gezicht mocht tonen. Er was niemand van IS aanwezig. Maar de eigenaar smeekte me mijn gezicht meteen weer te bedekken. IS-strijders doen verrassingsinvallen; als ze me zo zagen zitten, zou hij gegeseld worden."
