Zo beschermen IS-strijders zich tegen luchtaanvallen in Ramadi
Iraakse troepen en de door de VS geleide coalitie konden onlangs na maanden van dagelijkse bombardemenden de IS-strijders uit het centrum van Ramadi verdrijven. Toch heeft IS nog steeds 25 procent van de stad in handen. Hoe slagen ze er in om buiten bereik van de luchtaanvallen te blijven?
Na maanden van bombardementen konden de internationale troepen de strijders van IS uit het centrum van de strategisch belangrijke Iraakse stad Ramadi verdrijven. Maar volgens lokale leiders controleert de terreurgroep nog altijd zo'n 25 procent van Ramadi en wordt er nog fel gevochten in de stad.
Dat IS na maandenlange bombardementen nog steeds niet volledig verdreven is, heeft veel te maken met hun 'geheime wapen': een uitgebreid netwerk van ondergrondse gangen doorheen de stad.
"Toen we oprukten om de buurt schoon te maken, probeerden ze ons af te leiden, waarna ze gewoon verdwenen", vertelt majoor-generaal Sami Kathim, de commandant van de Iraanse antiterreureenheden, aan de Amerikaanse nieuwszender CNN. Zijn eenheid had de opdracht om de militanten op te jagen. "We ontdekten dat ze zich verstopten in tunnels."
Ondergrondse schuilplaatsen
Het graven van tunnels in bezette steden is een van de belangrijkste strategieën van IS. Eens de militanten een stad hebben ingenomen, beginnen ze te graven. Het netwerk bevindt zich zo'n tien meter onder de grond, met tunnels die vaak niet breder zijn dan een meter of twee. "Ze graven ze tussen de huizen zodat ze de straat kunnen oversteken zonder dat de gevechtsvliegtuigen hen zien. Vervolgens duiken ze een andere tunnel in." Volgens Kathim zijn sommige tunnels wel tot een kilometer lang.
De tunnels worden niet alleen gebruikt voor verplaatsingen, maar ook om zich in te verstoppen. Zo vonden de soldaten al een hooggeplaatste IS-commandant in het netwerk onder Ramadi. Volgens een soldaat zijn de tunnels allemaal onderling met elkaar verbonden en zelfs uitgerust met elektriciteit.
Het opkuisen van het ondergrondse netwerk is een werk van lange adem. De soldaten vorderen maar langzaam en moeten constant op hun hoede zijn voor verborgen explosieven. "De man die voorop loopt, heeft de levens van al zijn kameraden in zijn handen", aldus Kathim.
