Palestijnse leider mag eindelijk in VN-stoel voor staatshoofden
De Verenigde Naties hebben beslist dat de Palestijnse leider Mahmoud Abbas voortaan wat meer zal worden behandeld als een staatshoofd. Wanneer Abbas moet wachten voor hij het woord mag nemen op de Algemene Vergadering, mag hij namelijk in de beige stoel zitten die voorbehouden is voor staatsleiders. Dat meldt het persbureau Bloomberg op basis van een anonieme bron.
Het grote meubelstuk is voorbehouden voor staatshoofden die wachten om het podium te betreden en de Algemene Vergadering toe te spreken. Vandaag zal Abbas de eerste Palestijnse leider zijn die de stoel mag gebruiken.
Tot nu moesten de Palestijnse leiders rechtopstaand wachten, omdat zij aanzien worden als vertegenwoordigers van een staatloos volk. Yasser Arafat, ex-president van de Palestijnse Autoriteit, legde tijdens het wachten steevast zijn hand op de stoel, als een soort van statement.
De Verenigde Naties erkenden Palestina vorig jaar als waarnemersstaat. Die nieuwe status gaf de Palestijnen meer diplomatieke armslag en zorgde ervoor dat ze juridisch sterker staan. De beslissing werd toegejuicht in de Palestijnse gebieden, maar sterk bekritiseerd door Israël en de Verenigde Staten.
Vrede
Abbas heeft de wil tot vrede van zijn regering benadrukt. De vredesgesprekken moeten "in goeder trouw, onbevooroordeeld, met duidelijke vastberadenheid en de vaste overtuiging in succes" voortgezet worden.
De proclamatie van een Palestijnse staat heeft de onderhandelingen geen schade toegebracht, maar daarentegen een "comateus vredesproces" weer leven ingeblazen. "Mijn volk wil niet meer dan de genade van een gewoon leven", klonk het vandaag.
Tegelijkertijd viel Abbas scherp uit tegen Israël, in elk geval duidelijker dan de vorige jaren. "De grensmuur en de controleposten rukken het leven van de Palestijnen uit elkaar en vernietigen onze economie." Het grootste probleem zijn echter de joodse nederzettingen in de bezette gebieden. Ze zijn ook in de ogen van de hele wereld illegaal en ongerechtvaardigd en vormen het grootste struikelblok voor de vrede omdat ze een tweestatenoplossing omzeilen.
