Afscheid van een monument: Café Wilro houdt ermee op

Maandag blijven de deuren van Café Wilro in de Statiestraat definitief dicht. Maar liefst 45 jaar stonden Willy en Marleen er achter de toog. Zonder meer het einde van een tijdperk. In de loop van het voorjaar komen er appartementen.

“We hebben hier heel mooie tijden gehad, maar niets blijft eeuwig duren”, verwoordt Willy Ameel (65) het. “Het is mooi geweest. Al gaan we de babbeltjes met de klanten toch heel hard missen”, vult echtgenote Marleen Tanghe (58) aan.

Willy en Marleen hebben geen opvolgers en de jaren spelen het sympathieke koppel stilaan parten. “Ik sukkel wat met mijn knie”, legt Willy uit. “Het is genoeg geweest. De voorbije jaren kozen we er bewust voor om het wat kalmer aan te doen. Zo stopten we drie jaar geleden met eten serveren. Twee jaar geleden stopten we met het verhuren van de zaal. Intussen is het pand verkocht aan een projectontwikkelaar en hebben wij een huisje gekocht in Roeselare. Al betekent dat niet we straks niet meer in Lichtervelde te zien zullen zijn. We blijven Lichterveldenaars in hart en nieren.”

Het laatste weekend van De Wilro was alvast eentje om in te kaderen. Vrijdagavond was het de laatste keer dat supportersclub Groen-Zwart er een pintje kwam drinken vooraleer te vertrekken naar de match van Cercle tegen Gent. “De Wilro is al veertig jaar ons lokaal”, vertelt bestuurslid Geert Boddin (59). “We zijn hier altijd met open armen ontvangen geweest. Bovendien is Willy een rasechte Cercle-supporter. Het voelt bijzonder vreemd om hier straks afscheid te moeten nemen. We gaan de Wilro missen.” De supportersclub - die alles samen zo’n 300 leden telt - komt voortaan samen in café De Zwarte Leeuw op de markt. “Die overgang hebben we symbolisch aangepakt. We vertrekken aan De Wilro met de bus richting Gent, maar na de match komen we aan bij de Zwarte Leeuw.” De bus zat vrijdagavond overigens helemaal vol. “Laat ons zeggen dat we vroeger nipt een bus vol kregen. Maar sinds de promotie van Cercle krijgen we nu vlotjes een grote bus vol”, zegt Geert.

Willy Ameel zal straks zelf ook regelmatig in De Zwarte Leeuw  te vinden zijn. “Ik ben al heel mijn leven cerclesupporter en dat blijf ik ook. Ik ga onder de mensen blijven komen, al zal dat uiteraard in andere cafés zijn. Het gaat hem vooral om het samenzijn. Met Groen-Zwart hielden we hier tot vier jaar geleden een jaarlijks mosselsouper. Sinds wij daarmee gestopt zijn gaan we nu eten in de Burgersgilde. Het lokaal van de supporters van Club. Maar er is niemand die daar een probleem mee heeft.”

In de 45 jaar dat ze café hielden zijn er zelden of nooit problemen geweest. “Het is een kwestie van het soort volk dat je binnen krijgen wat in te kunnen schatten”, vertelt Marleen. “We hadden een heel divers publiek en iedereen was welkom, op voorwaarde dat ze het rustig houden. En van zodra de gemoederen verhit raakten en de decibels de hoogte in gingen, stond Willy er al naast. Zo hoort het ook.”

Voor de klanten ten slotte wordt het verdwijnen van De Wilro toch even aanpassen. Stamgast Marc is er zelfs helemaal het hart van in. “Waar ik volgende week heen ga gaan? Geloof het of niet, maar daar heb ik nog niet aan durven denken. Het gebouw kan me gestolen worden, maar het zijn Marleen en Willy die me zo nauw aan het hart liggen. Dit is het einde van een tijdperk. Na de sluiting van De Appel was de Wilro het enige overgebleven café van Lichtervelde waarvan je zeker wist dat het ‘s avonds om 22 uur altijd open was. Dat alleen maakte het uniek.”

“Wat we gaan doen als we eenmaal verhuisd zijn? Angst voor het zwarte gat heb ik niet”, gaat Willy verder. “Zowel Marleen als ik zijn enorme filmliefhebbers. Verder denk ik dat ik ook regelmatig een handje ga toesteken in de tuin van de kinderen. Cercle blijf ik steunen en we blijven regelmatig naar Lichtervelde komen. Dit is een afscheid, maar geen vaarwel. Ook wij gaan de klanten missen. De ene al wat meer dan de andere”, knipoogt Willy.