NASA-wetenschappers eisen ingrijpende actie na CO2-record
De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA heeft de reacties van tien van haar topwetenschappers gepubliceerd op het nieuws dat de atmosfeer voor het eerst in de geschiedenis 400 deeltjes per miljoen (ppm) CO2 bevat. De toon is alarmerend: het nieuws moet een alarmsignaal zijn om eindelijk ingrijpende actie te ondernemen.
Met het vertrek van James Hansen is de NASA een uitgesproken voorvechter van de strijd tegen de klimaatverandering kwijt. Maar ook andere wetenschappers binnen de organisatie laten van zich horen. "De drempel van 400 ppm overschrijden is een teken dat we hard op weg zijn naar de 450 ppm en nog veel hoger", zegt Michael Gunson, programmadirecteur van het Global Change & Energy Program. "Dit waren de doelstellingen voor "stabilisatie" die niet lang geleden werden voorgesteld. Het nieuws zou een psychologische alarmdrempel moeten zijn voor iedereen."
Zijn collega Erika Podest, expert in CO2- en watercycli, is het daarmee eens. "De CO2-concentratie is miljoenen jaren niet zo hoog geweest. Nog alarmerender is de snelle stijging in de voorbije vijf jaar, en het feit dat CO2 honderdduizenden jaren in de atmosfeer blijft. Deze mijlpaal is een alarmsignaal: onze acties in de strijd tegen de klimaatverandering moeten de snelle stijging van CO2 volgen. De klimaatcrisis is een bedreiging voor het leven op aarde, en we kunnen niet langer gewoon toekijken."
Prijs betalen
Gavin Schmidt, klimaatwetenschapper aan het Goddard Institute for Space Studies, wijst erop dat de mens hoe dan ook de prijs zal betalen voor zijn gedrag. "We zijn een samenleving die gekozen heeft voor de moeilijkste zwarte piste, zonder eerst te leren skiën", schrijft hij. "Het zal een bewogen afdaling worden."
"Deze toename in atmosferische CO2 veroorzaakt echte, significante veranderingen in het systeem aarde, op dit moment en niet ergens in de verre toekomst. De gevolgen zullen nog eeuwen voelbaar zijn. We kunnen deze impact bestuderen om beter te begrijpen hoe de aarde zal reageren, maar als er niet snel actie wordt ondernomen, riskeren we een point-of-no-return te passeren", zegt Charles Miller, hoofdonderzoeker van de Carbon in Arctic Reservoirs Vulnerability Experiment Mission (CARVE).
Onvermogen
Andere wetenschappers wijzen op de schuld die doorgeschoven wordt naar de volgende generaties. "Als hoogleraar op de universiteit moet ik een manier vinden om in de zeventig paar ogen te kijken van mijn studenten in het auditorium, die nog geloven in eerlijkheid, rechtvaardigheid en kansen", zegt Laura Faye Tenenbaum, hoogleraar Oceanografie. "En een manier om ze uit te leggen hoe we ons milieu hebben veranderd, en hoe zij met de consequenties zullen moeten leven van ons onvermogen om iets te doen."
