Surface 3 toont dat Microsoft verstand krijgt van hardware

Tweemaal probeerde Microsoft om een tablet te maken die ook een laptop kon zijn. Toen gaven ze het op. En nu, door de propositie helemaal om te keren, maakten ze hun beste beste stuk hardware tot nu toe. We gingen een tijdje met de Surface 3 om, en het was onze beste tijd ooit met een Microsoftproduct.

Net nu het onder nieuwe ceo Satya Nadella zichzelf terug aan het transformeren is naar een software- en webdienstenbedrijf, slaagt Microsoft in zijn vorige, toegegeven paniekerige shift naar een 'devices and services'-fabrikant. Tot vandaag toe ging het niet zo goed samen, Microsoft en hardware: de Xbox-gameconsoles hebben wat commercieel succes, maar werden nooit de allesomvattende huiskamerpc's die het bedrijf er dertien jaar geleden in had gezien. De Lumia-smartphones, die het bedrijf nu zelf op de markt zet na de overname van Nokia's mobilofoonafdeling, slagen er niet in om de gebruiker te charmeren. En ook de twee voorgaande Surface-tablets waren geen hit. Ze probeerden teveel om een tablet met laptopmogelijkheden te zijn, en faalden daardoor jammerlijk in hun eerste taak: een hanteerbare tabletervaring leveren. Ze waren zwaar, dik en log, op een moment waarop de meeste Android- en Appleconcurrenten al vederlicht aanvoelden.

Opvolger Surface 3 maakt wat dat betreft nèt iets te weinig goed wat zijn tabletvorm betreft, met een dikte van 9 millimeter en een gewicht van 800 gram (ter vergelijking: de iPad Air, een referentie wat dat betreft, weegt slechts 470 gram). Maar het is duidelijk dat Microsoft niet meer wil concurreren met andere tablets, en resoluut zijn neus in de andere richting zet: de Surface 3 is een kleine laptop die ook een tablet kan zijn, niet omgekeerd. En dat gaat het toestel verbluffend goed af: Microsoft koos voor een schermdoorsnede van 12 inch, terwijl voor andere tablets 10 inch zo'n beetje de standaard is, en parkeerde relatief krachtige pc-hardware in het ding. De Surface 3 draait op een meerkernige Intel Core i3, i5 of i7-chip (wij testten het i5-model), heeft een werkgeheugen van 4 of 8 gigabyte, en een 'solid state'-opslaggeheugen van 64 tot 512 gigabyte. Een voordeel van dat laatste is dat de tablet supersnel opstart: er hoeft geen harde schijf meer te ronken om het besturingssysteem - Windows 8.1 - te krijgen opgestart. De interne hardware is zelfs zwaar genoeg om bepaalde games - met geen al te zware systeemvereisten dan - te draaien. En het bredere scherm maakt het voor het eerst handig om met Word-documenten en Excel-spreadsheets te werken op een tablet(achtige).

Zonder toetsenbord is de Surface 3, als je je eventjes neerlegt bij zijn gewicht, een relatief hanteerbaar ding dat zowel voor mediaconsumptie als voor productiviteit aardig zijn mannetje staat. Een meegeleverde styluspen lijkt oubollig, maar het ding is via Bluetooth aangesloten op de tablet en zorgt voor extra functionaliteit: tik op zijn knopje, en het OneNote-notitieprogramma komt bijvoorbeeld piepen. De chat- en fotocamera hebben allebei een resolutie van 5 megapixel, wat meer dan voldoende is voor een tablet. Het scherm heeft een deftige resolutie van 2.160 op 1.440 pixels.

Mèt toetsenbord, in vol pc-ornaat dus, zijn we wat minder overtuigd over de Surface 3. Ten eerste omdat Microsoft, ondanks zijn voornemen om er deze keer een volwaardige pc van te maken, besloot om het klavier nog steeds apart te verkopen, en dan nog aan een niet al te scherpe 129 euro bovenop de al stevige prijs (van 800 tot 1.550 euro) van het ding zelf. Bovendien typt het toetsenbord helemaal niet lekker, en voelt het in opstaande vorm - in tegenstelling tot de tablet zelf - helemaal niet stevig aan. Om er helemààl een klassieke pc van te maken zou je ook een muis kunnen aansluiten op de éne usb-poort die de Surface 3 heeft, maar doe dat alsjeblieft niet: het werkt uiteraard, maar met een poort die zich met het scherm in landschapsvorm bòvenaan bevindt ziet het er allesbehalve elegant uit.