Veelbelovende Daydream View vr-bril is matig in zijn uitwerking

Dat virtual reality tof is, daar zijn de meesten het wel over eens, maar wie heeft er tweeduizend euro achter de hand voor een dikke game-pc en Oculus Rift of HTC Vive? Gelukkig zijn er goedkopere, mobiele vr-oplossingen als Googles Daydream View. Maar geeft dat nieuwe platform ook een vr-ervaring die er mag zijn?

Ook aan goedkopere mobiele vr zijn er haken en ogen; Samsung heeft een mooie oplossing met de Gear VR, maar daarvoor moet je dan wel een Samsung-telefoon hebben. Voor andere telefoons heb je cardboard en vergelijkbare houders, maar dat is kwalitatief duidelijk minder. Google denkt het antwoord op dit dilemma te hebben met Daydream, een platform voor vr op Android waaraan elke fabrikant mee kan doen. Fabrikanten mogen een Daydream-houder maken en als een telefoon aan bepaalde hardware-eisen voldoet, is hij Daydream-compatibel. De fabrikanten regelen dus de hardware op basis van referentieontwerpen van Google, en Google levert de software en het ecosysteem.

Lekker licht

Op dit moment is er één Daydream-bril te koop: die van Google zelf. Het eerste wat opvalt als je de Daydream View ziet, is het uiterlijk. Google heeft ervoor gekozen om de buitenkant met stof te bekleden. De standaardversie is grijs, maar hij is er ook in andere kleuren. Het geraamte aan de binnenkant is van kunststof. Dankzij die combinatie van materialen en het vrijwel ontbreken van elektronica weegt de View zonder telefoon slechts 263 gram. Dat is bijna de helft van het gewicht van de Rift of Vive.

En tóch zit hij niet lekker op je hoofd. Er is geen hoofdband bovenlangs om hem extra stevig te bevestigen, hij duwt hard tegen het voorhoofd als je hem strak zet en hij oefent flinke druk uit op je wangen. Misschien nog hinderlijker is het dat hij niet goed afsluit onderaan en er behoorlijk wat licht naar binnen valt. Dat licht reflecteert weer in de lenzen en dat is irritant als je aan het spelen bent. Hier merk je overigens veruit het meest van in een goed verlichte ruimte; 's avonds met de lichten gedimd is het geen probleem.

Weinig elektronica

De bril bevat nauwelijks elektronica, alleen een radiochip die opmerkt wanneer je de telefoon erin legt, zodat de Daydream VR-interface wordt gestart. Ook zitten er twee bumpertjes aan de voorkant. Die helpen de telefoon te bepalen waar het midden is, zodat de lenzen een correct beeld voorgeschoteld krijgen. Er valt verder niets aan de bril in te stellen, zoals de pupilafstand of de afstand van de lenzen tot je ogen. Wel is er genoeg ruimte voor brildragers om hun bril op te houden.  

De lenzen zijn vergelijkbaar met die van een cardboard en de vele klonen daarvan; middenin is het beeld prima en aan de randen is het minder scherp. De uiteindelijke scherpte hangt natuurlijk grotendeels af van de schermresolutie van de telefoon die je erin stopt.

Zodra je een telefoon in de bril legt en het klepje dichtmaakt, start de speciale vr-interface van Android. Die lijkt veel op wat we kennen van de Gear VR en Oculus Rift: grote thumbnails van applicaties en menu's die enigszins in een boog voor je zweven. Dit alles tegen een cartooneske achtergrond met struiken, bomen, een blauwe lucht en een kabbelend beekje. Het steekt allemaal goed en vanzelfsprekend in elkaar; wie voor het eerst een Daydream-bril opzet, kan er vrijwel meteen mee uit de voeten.

Controller

Nog voordat je het hoofdscherm ziet, maak je kennis met de troefkaart van Daydream: de controller. Voor elke sessie moet je die namelijk kalibreren door hem naar voren te laten wijzen en op de homeknop te drukken. Tijdens het gebruik zul je dat ook vaak tussendoor moeten doen, want hij heeft de neiging om van slag te raken. Dat los je dan op door opnieuw vooruit te wijzen en even de homeknop ingedrukt te houden. Heel storend is het niet en we vinden het allang knap dat Google een controller heeft gemaakt waarmee je kunt wijzen en die geen externe sensoren nodig heeft. Toch hopen we dat dit in de toekomst met software-updates verbeterd kan worden.

Google heeft een aantal van zijn eigen apps en diensten omgebouwd, zodat je er in vr mee aan de slag kunt. Denk bijvoorbeeld aan YouTube, waarmee je niet alleen normale video's kunt kijken op een groot virtueel scherm, maar ook 3d-video's in 360 graden. Ook Street View is aanwezig, zodat je via de bril een kijkje kunt nemen op verschillende plekken in de wereld. In feite is het natuurlijk niet anders dan wat je op een computer met Street View kunt doen, maar in vr maakt het duidelijk meer indruk. Google Photos heeft ook een vr-versie. Hierin kun je zelf geschoten panorama's en 360-gradenfoto's terugkijken.

Troeven

Daydream is een indrukwekkend platform dat door Google nog niet geweldig is uitgewerkt. Het indrukwekkende zit in Android in vr, dat zich fijn laat bedienen, de slim uitgedachte controller, die het geheel echt naar een hoger niveau tilt, en de relatief hoge kwaliteit van de apps die nu al beschikbaar zijn. En laten we vooral de prijs van 69 euro niet vergeten.

Googles hardware is minder florissant. De View zouden we dan ook alleen aanraden aan early adopters die zo snel mogelijk aan de slag willen met Android VR. Hij is toch al niet aantrekkelijk voor een grote groep, omdat je hem momenteel uit Duitsland moet importeren en omdat op dit moment slechts drie telefoons Daydream-compatibel zijn: de Pixel, Pixel XL en Moto Z.

Kijk op Tweakers.net voor meer informatie, alle specificaties van de DayDream View en een videoreview.