OPINIE: "Ik vind niets racistisch aan zwarte piet"

Théodomir Nsengimana (CD&V) uit Aalst heeft geen verf of roetvegen nodig om voor zwarte piet te spelen. Hij is van plan om dat nog jaren zo te blijven doen. "Ik vind niets racistisch aan zwarte piet", zegt het OCMW-raadslid. "Ik ga al jaren mee met Sinterklaas en het is fantastisch om te zien wat voor een plezier kinderen halen uit dat feest. Laat ons dat alstublieft niet verbrodden met regeltjes."

Als iemand met buitenlandse roots, ben ik tegen elke vorm van racisme en discriminatie. Dat lijkt vanzelfsprekend. Omdat er blijkbaar nog weinig zekerheden zijn, vermeld ik het voor alle veiligheid. Ik had ook niet gedacht een jaar nadat ik het de laatste keer deed, deze Zwarte Pieten-discussie alweer te moeten voeren.

Het bezoek van de kindervrienden en hun zwarte helpers is een jaarlijks feest voor jong en oud. Het is door de eeuwen heen uitgegroeid tot het ultieme familie- en kinderfeest. Een feest dat traditioneel wordt gevierd door alle lagen van de maatschappij. Over de grenzen van politieke partijen en levensbeschouwingen heen.

Als Belg van Rwandese origine betwist ik ten stelligste dat 'veel Afrikanen' dit kinderfeest racistisch vinden. Die beschuldiging is provocatief en beledigend tegenover alle mensen die sinds jaar en dag deelnemen aan de feesten van Sint-Maarten en Sinterklaas met als enig doel kinderen een fijne dag te bezorgen. Ze helpen mee aan een feest dat als doel heeft kinderen van elke huidskleur en sociaal-economische afkomst plezier te laten maken. Veel van die mensen zijn ook tegen alle vormen van discriminatie en racisme. Vaak zijn ze in hun professioneel leven actief in het bestrijden van beide. Mocht het feest een racistisch karakter hebben, waren zij wel de eersten om dat aan de kaak te stellen.

Als ex-politiek vluchteling uit Rwanda weet ik tot welke zware humanitaire gevolgen racisme kan leiden. Ik heb niet de minste tolerantie voor praktijken die migrantenstromen veroorzaken en mensen het leven kosten. Ironisch genoeg vind ik dat net de politisering van de Zwarte Piet-discussie leidt tot onbegrip, intolerantie en polarisatie van de samenleving. Is dat niet het laatste wat we dezer dagen kunnen gebruiken? Door te pas en te onpas te schermen met zwaar beladen termen die een ernstige inhoud hebben, riskeren we dat de echte discriminatie niet langer zal worden aangepakt. Meer nog: we riskeren dat racisme wordt gebagatelliseerd. En dat terwijl mensen van vreemde origine nog vaak worden gediscrimineerd op de arbeidsmarkt of bij het vinden van een woning. 

Kunnen we in godsnaam stoppen met aandacht te besteden aan een probleem dat er nooit een was? En dat er nog steeds geen is? Zijn er geen maatschappelijke problemen genoeg die nog op oplossingen wachten? Gaan we tijd verspillen aan de huidskleur die de helper van een kindervriend moet krijgen of steken we die uren in creatieve oplossingen voor de lage participatiegraad van mensen van vreemde origine aan culturele activiteiten? Gaan we mensen tegen ons in het harnas jagen door hun culturele tradities aan te vallen of zoeken we samen naar antwoorden die armoede en werkloosheid bevechten? Bij ons is de Sint al geweest. Wie nog moet wachten tot de andere komt, stel ik voor een wortel in de schoen te leggen 's avonds. Misschien liggen er op 6 december wel creatieve suggesties in.