Deze ontwapenende jongedame die vandaag zwemt in Rio, redde 20 levens
18 jaar is ze en misschien wel het symbool van deze Olympische Spelen. Yusra Mardini probeerde vorige jaar op een (overbevolkt) motorbootje het in oorlog verkerende Syrië te onvluchten, maar de krachtbron begaf het in de Egeïsche Zee - een deel van Middellandse Zee tussen Turkije en Griekenland. Zij en haar zus doken het water in en trokken het dolende vaartuig uren later aan wal in Lesbos. Een heldendaad waarmee ze 20 levens redden. Mardini, die nu in Duitsland leeft, komt vandaag en volgende week woensdag in actie op de 100 meter vlinderslag en de vrije slag. Ze is lid van het tienkoppige vluchtelingenteam dat we hier al aan u voorgesteld hebben.
Weggevlucht uit Syrië
Mardini was de parel van een door oorlog verscheurd Damascus: als grootste zwemtalent kreeg ze financiële en logistieke steun van het Syrische Olympische Comité. Trainen deed ze in zwembaden waarvan de accomodaties waren gebombardeerd. "Drie of vier locaties hadden enorme kraters in het dak. Er waren bovendien ook dagen waarop ik zelfs helemaal niet kon zwemmen. De oorlog woedde dan in alle hevigheid." Toen de toestand in Damascus vorig jaar helemaal ontspoorde, ontvluchtte de tiener Syrië. Via Libanon en Turkije ging het naar Griekenland.
20 levens gered
Dertig minuten waren ze vanuit Turkije onderweg toen de motor van hun bootje het begaf. 20 mensen - de boot had een capaciteit van zes personen - zagen hun leven voorbijflitsen. De zussen Mardini aarzelden niet en begonnen aan een ware calvarietocht - daarbij geholpen door nog twee zwemmers. Het viertal trok de overbevolkte boot voort tot ze totaal uitgeput en verkleumd aankwamen in Lesbos. "We waren de enige vier die konden zwemmen", blikte Mardini terug op die bijna-doodervaring. "Het was hard. Mensen huilden. Maar we hielden vol, méér dan drie uur in open en bijzonder koud water. Mijn lichaam was op. Ik weet niet hoe ik het allemaal moet omschrijven." Ze mag open water nu dan wel haten, een nachtmerrie heeft ze er niet aan overgehouden. "Ik onthoud alleen het positieve: ik lééf nog, met dank aan mijn zwemcapaciteiten." De zussen belandden na een lange tocht door Macedonië, Servië, Hongarije en Oostenrijk uiteindelijk in Duitsland.
Vluchtelingenteam
In Berlijn kon ze zich volledig richten op waar ze het beste in is: zwemmen. Een van de betere zwemclubs van Duitsland ving haar op en begeleidde haar. De Duitse coach Sven Spannekrebs erkende snel haar potentieel en richtte het vizier op de Olympische Spelen van 2020 in Tokio. Het Internationaal Olympisch Comité besloot echter om Mardini nú al de kans te geven - als lid van de vluchtelingenploeg die voor het eerst in de rijke geschiedenis van de Spelen deelneemt. "Hier in Rio zijn, is een droom voor elke atleet", beseft het meisje met de ontwapenende glimlach. "Uiteraard zouden we liever ons land willen vertegenwoordigen, maar nu zijn we er ook bij onder een grootse vlag. Voor alle vluchtelingen over de hele wereld heb ik een boodschap: we gaan proberen jullie zo goed mogelijk te vertegenwoordigen. Het leven gaat altijd verder. Iedereen moet zijn dromen najagen."
Vlinderslag
Of ze tot slot ooit nog terugkeert naar Syrië? "Als ik een oude vrouw ben misschien - om er over mijn ervaringen te vertellen. Nu probeer ik een leven op te bouwen hier in Duitsland." Mardini komt vandaag een eerste keer in actie op de 100 meter vlinderslag, woensdag waagt ze haar kans in de vrije slag.
