Leerkrachten die twee dagen staken. Heb jij daar begrip voor?

Nancy Libert, algemeen secretaris van de socialistische ACOD Onderwijs:

“Er is nog discussie over de pensioenmaatregelen. Daarom is het nodig om nu op straat te komen, voor het te laat is.

“Ik hoor nu ook veel leerkrachten die zeggen: “ik ga niet staken voor mijn eigen pensioen, maar ik doe het voor de kinderen die voor mij zitten omdat die maatregelen toch ook wel armoede en kinderarmoede zullen teweegbrengen en ik wil de verantwoordelijkheid opnemen voor die kinderen. We doen het dus ook voor de toekomst van die kinderen, dus ik hoop dat de ouders daar begrip voor opbrengen.”

Koen Van Kerkhoven, secretaris-generaal van de Christelijke Onderwijscentrale (COC):

“Uit een recente enquête van onze bond blijkt dat een op de vijf leerkrachten overweegt het onderwijs te verlaten door de federale pensioenplannen. Zo’n leegloop zou een catastrofe zijn voor de onderwijskwaliteit, niet alleen voor de kwantiteit. Twee dagen les missen door een staking weegt niet op tegen wat er op ons af dreigt te komen qua impact op de onderwijskwaliteit.”

“Politici hameren terecht op het belang van kwalitatief onderwijs in ons land. Maar die kwaliteit kunnen we alleen garanderen als we voldoende gekwalificeerde en enthousiaste personeelsleden hebben. Vandaag staan er door het grote leerkrachtentekort al steeds minder leerkrachten met een relevant diploma voor de klas. De pensioenhervorming die vandaag op tafel ligt, dreigt die trend alleen maar te versnellen. Hoe minder mensen zich aangetrokken voelen tot het onderwijs, hoe minder streng scholen zullen zijn om gekwalificeerde en enthousiaste leerkrachten aan te werven. Dat willen we toch niet voor onze kinderen?”

Stijn Baert, arbeidseconoom:

“Ook na de hervorming zal het pensioen van een leerkracht nog berekend worden op 75% van zijn gemiddelde loon. Bij een gewone werknemer telt maar 60% mee, en neemt men het gemiddelde inkomen van de afgelopen 45 jaar als basis. Ook de minst gunstige jaren aan het begin van de carrière wegen dan door. Dat leerkrachten langer moeten werken om aan een volledige carrière te komen, komt omdat een goocheltruc wegvalt. Tot nu werd elk gewerkt jaar met de factor 1,05 vermenigvuldigd: van die gunstige tantième-regeling geniet geen enkele gewone werknemer. (...) Ook na de hervorming is de gewone werknemer veel minder goed af.”

Michiel Crijns, leerkracht Nederlands in Sancta Maria in Leuven:

“Ik vrees dat de opkomst voor de vakbonden zal tegenvallen. Ik denk er nog over na of ik gedeeltelijk mee zal staken of niet. De timing is niet ideaal. Het is de laatste lesweek voor de examens en die is voor veel leerlingen echt belangrijk. Veel leerkrachten zullen de leerlingen vooropstellen. Dat is het lastige aan staken in het onderwijs, natuurlijk. Ergens vind ik het ook jammer dat we niet meer militant zijn, want er zijn weinig andere manieren om je stem te laten horen.”

“In Wallonië is er al gestaakt, maar daar zijn ze bovendien de statuten aan het hervormen. Leerkrachten moeten er ook meer uren lesgeven. Dat zit er hier nog niet direct aan te komen, dus ik twijfel. Ik zal het onderwijs hoe dan ook niet snel de rug toekeren. Mijn rijkdom zit in de band met mijn leerlingen.”

Ilse Geboers, leerkracht Europaschool in Genk:

Ik staak om verschillende redenen. Ik wil wel benadrukken dat we het eigenlijk niet fijn vinden dat we moeten staken, omdat we de kinderen natuurlijk achterlaten, maar we kunnen niet anders. Ik werk hier dertig jaar en heb dertig jaar lang gedacht dat ik dat bepaalde pensioen ging hebben en nu gaat dat plots niet meer dat pensioen zijn, maar ik moet wel even hard blijven werken. In de privé krijgen werknemers maaltijdcheques, een groepsverzekering, een auto, telefoon ... dat hebben wij allemaal niet in het onderwijs.”

En nu is het aan jou. Wat is jouw mening? Laat het weten onder dit artikel. We bundelen de boeiendste reacties vanavond in een nieuw stuk.