Duivels missen kansen en zien Falcao wél toeslaan: 0-2
De Rode Duivels weten weer wat verliezen is. Exact een jaar geleden werd het 2-1 in Roemenië, waarna België 7 van zijn 9 volgende wedstrijden won en zijn ticket voor Rio boekte. Ook op deze 14de november ging het mis: 0-2, tegen een sterk Colombia. De nooddefensie werd gewogen en uiteindelijk te licht bevonden. Geen schande. Tenslotte was dit ook maar, net zoals in Boekarest, een oefenmatch. En troffen de Duivels twee keer de paal. Maar de voeten kunnen wel degelijk terug op de grond. Wereldkampioen, dat zijn we nog niet. Nog lang niet.
Opvallend in de basis: rechtsachter Thomas Meunier, die meteen zijn debuut maakte als Rode Duivel. Wilmots miste met Kompany, Van Buyten en Lombaerts zijn drie eerste keuzes centraal achterin, geen cadeau nu net Falcao op bezoek kwam. Alderweireld vormde duo met Vermaelen, twee spelers die er afgelopen zondag pas hun eerste volledige match sinds lang opzitten hadden. Ook opvallend: Steven Defour, die zich na sterke matchen in Glasgow en Zagreb in de ploeg lijkt geknokt te hebben, en de voorkeur heeft op Dembélé die al even niet meer kan overtuigen op White Hart Lane.
De Duivels speelden lang gretig en scherp, maar opnieuw kwamen enkele pijnpunten aan de oppervlakte. Want waar er voor de nooddefensie nog excuses gelden, gaan die voorin stilaan niet langer op. Benteke miste twee goeie kansen met zijn sterke kop en snel na de pauze nog eentje na knap werk van Defour. Ook Fellaini liet na van dichtbij te scoren, toen het al 0-2 stond. De paal was zijn deel, net zoals dat het geval was bij een erg goed ingevallen Mertens. Pech voor Dries, die zijn etiket van 'supersub' helemaal waarmaakte. Maar het magere aantal gescoorde doelpunten onder Wilmots wordt stilaan een zorgwekkend gegeven. De Bruyne was tijdens de kwalificatiecampagne met gouden assists en goals dikwijls de redder in nood, maar kon vandaag zijn gebrek aan matchritme moeilijk wegsteken en speelde wat te geforceerd.
Toch was lang niet alles slecht tegen een collectief sterk Colombia, dat bewees waarom het de nummer vier op de FIFA-ranking is. Een gretige Hazard leek José Mourinho, aanwezig pal achter goeie vriend Luciano D'Onofrio op de eretribune, wel in het snuitje te hebben en dartelde snel. Witsel toonde nog maar eens 'incontournable' te zijn, Fellaini won veel duels en dreigde geregeld in de lucht en ook Benteke speelde zeker niet slecht, zoals de hele ploeg eigenlijk. Zelfs achterin stond het lang goed, met Alderweireld die het goed deed op Falcao. Alleen: de efficiëntie ontbrak. In tegenstelling tot bij Colombia. Zes minuten na de pauze stapte Meunier -dan toch geen onverdeeld succes bij zijn debuut- verkeerd uit, zodat James Rodriguez zijn Monaco-ploegmaat Falcao een zee van ruimte aanbood op Mignolet af. 'Los Cafeteros' een eerste keer aan het feest.
De Duivels het noorden kwijt en Cuadrado en Muriel kwamen dicht bij 0-2. Een goal die er wel zou vallen nadat de ingevallen Ibarbo Alderweireld uitkapte en hard injaste. Het pleit voor de Duivels dat ze daarna zelf nog minstens twee keer hadden kunnen scoren, maar daar besliste de paal anders over. Volgende dinsdag tegen Japan dan maar?
