Miljarden "leefbare" superaardes in Melkweg
Een nieuw resultaat van 'planetenzoeker' HARPS van het European Southern Obervatory (ESO) laat zien dat er in de leefbare zones rond zwakke rode sterren in de Melkweg tientallen miljarden rotsachtige planeten te vinden zijn die niet veel groter zijn dan de aarde. Op deze superaardes is wellicht vloeibaar water. Honderd ervan bevinden zich op minder dan dertig lichtjaar van de zon.
"Onze nieuwe waarnemingen met HARPS geven aan dat bij ongeveer 40 procent van alle rode dwergsterren een superaarde in de leefbare zone cirkelt", zegt Xavier Bonfils. De leefbare zone is de gordel waarbinnen vloeibaar water op een planeetoppervlak kan voorkomen.
Bonfils leidt een internationaal onderzoeksteam dat zes jaar waarnemingen deed met de HARPS-spectrograaf, een 3,6-meter telescoop van de ESO-sterrenwacht 'La Silla' in Chili.
"Nu we weten dat er bij nabije rode dwergen veel superaardes te vinden zijn, moeten we er meer van kunnen opsporen. Naar verwachting zullen sommige van deze planeten tijdens elke omloop eventjes voor hun moederster bewegen - dat biedt de spannende mogelijkheid om de atmosfeer van de planeet te onderzoeken en naar tekenen van leven te zoeken", zegt mede-teamlid Xavier Delfosse enthousiast.
Gliese 667 Cc
Tot nu toe werden negen superaardes, planeten die één tot tien keer zo zwaar zijn als de aarde, opgespoord, waarvan zich twee binnen de leefbare zones van de sterren Gliese 581 en Gliese 667 C bevinden.
Een van de planeten die bij de HARPS-survey van rode dwergen is opgespoord, is Gliese 667 Cc. Hoewel de planeet meer dan vier keer zo zwaar is als de aarde, vertoont hij van alle tot nu toe ontdekte exoplaneten de sterkste overeenkomst. De omstandigheden op zijn oppervlak maken de aanwezigheid van vloeibaar water zeker mogelijk. Na Gliese 581d - aangekondigd in 2007 en bevestigd in 2009 - is dit de tweede superaarde die bij deze HARPS-survey in de leefbare zone van een rode dwerg is ontdekt.
