Slechte slapers probleem voor bemande Marsmissie
Een van de grootste uitdagingen in toekomstige bemande missies naar Mars, is ervoor zorgen dat de bemanningsleden goed kunnen slapen. Dat blijkt uit een wetenschappelijk experiment waaraan zes mannen deelnamen, meldt The Independent.
De zes deelnemers aan het Mars500-experiment maakten een gesimuleerde trip naar Mars. Gedurende 520 dagen en nachten brachten ze hun tijd door in een 'ruimtetuig' - in werkelijkheid een afgesloten ruimte in Moskou. Op 3 juni 2009 begon het experiment voor drie Russen, een Italiaan, een Fransman en een Chinees. Anderhalf jaar lang voerden ze dagelijkse taken uit zonder toegang tot daglicht, verse lucht of communicatie met andere mensen dan het team.
Alleen halfweg het project mochten ze dertig dagen lang een andere, eveneens afgesloten, gebied verkennen. Dit simuleerde een verblijf op Mars in het midden van de heen-en-terugreis naar de Rode Planeet.
De perfecte astronaut slaapt goed
Uit de studie naar de psychologische gevolgen van het experiment blijkt nu dat er grote verschillen zijn tussen de slaappatronen van de verschillende deelnemers. Zo verschoof het ritme van één man van een 24uur- naar een 25uur-cyclus. Daardoor zei zijn lichaam hem elke veertien dagen dat het middernacht was, op een moment dat het voor alle anderen middag was.
De meeste teamleden sliepen overigens langer en meer naarmate de missie vorderde - onder meer door de verveling tijdens de repetitieve nachten - maar een ander leed hoe langer hoe meer aan chronische slapeloosheid. "Er was maar één crewlid dat een goede astronaut zou zijn op het vlak van slaapgedrag", zegt Mathias Basner, slaaponderzoeker aan de University of Pennsylvania in Philadelphia. "Hij bleef overdag actief en sliep 's nachts goed."
Het kunnen identificeren van 'goede slapers' zou dus weleens van cruciaal belang kunnen zijn voor een echte Marsmissie, waar astronauten lange periodes niet 'weten' wanneer het dag of nacht is, stelt Basner nog.
Vervelende Marsmissie
Hoopgevend resultaat na het experiment in Moskou is dat er - op een paar persoonlijke spanningen na - een goed groepsgevoel bleef bestaan. "Er zijn altijd spanningen als mensen lange tijd in een kleine ruimte moeten samenleven", zegt de Noorse psycholoog Gro Sandal. "tijdens een missie als deze moeten er manieren worden gevonden om motivatie en concentratie hoog te houden. Hoe opwindend zo'n Marstrip ook mag klinken, monotonie en verveling zijn gevaren die op de loer zullen liggen."
