Roger De Vlaeminck stelt boek voor op 65ste verjaardag
Vandaag, op de dag van zijn 65ste verjaardag, werd in het stadhuis van Eeklo een boek voorgesteld over Roger De Vlaeminck. Ex-renners als Lucien Van Impe, Walter Godefroot en Frank Hoste tekenden present op de boekvoorstelling annex huldiging en verjaardagsfeestje van 'Monsieur Paris-Roubaix'.
Het boek 'De koers is nooit gedaan' kreeg van auteur Carl Huybrechts 256 bladzijden mee en wordt uitgegeven door Borgerhoff en Lamberigts. "In maart ben ik gestart met het werk", vertelde Huybrechts. "Ik had sindsdien een vijftiental gesprekken met Roger en die samenkomsten staan nu op papier. Ik kende Roger ook daarvoor al lang. Toen men een boek wou uitgeven naar aanleiding van zijn 65ste verjaardag, was ik wellicht de meest geschikte man om alles neer te pennen. Ik kon dingen lospeuteren bij hem waarin een ander nooit zou geslaagd zijn. Hij neemt in het boek geen blad voor de mond, neen, typisch Roger De Vlaeminck. Het mag al eens botsen, maar het wordt nooit echt pijnlijk in het boek. Hij trapt niet na, maar geeft ongezouten zijn eigen mening over alles en nog wat."
Anekdotes
Het boek is vanzelfsprekend doorspekt met anekdotes uit de carrière van de Meetjeslander, maar ook zijn jeugdjaren in de wijk 'Raverschoot' komen aan bod. "Een aangrijpend hoofdstuk, al zeg ik het zelf. Er staan ook dingen te lezen die niemand tot op heden wist. Daarom is dit boek zo'n aanrader", prijst Huybrechts zijn werk.
Geen zin
Roger De Vlaeminck straalde bij de voorstelling van 'De koers is nooit gedaan'. "Ik heb nooit boeken over mezelf gelezen. Misschien moet ik voor dit werk toch wel eens tijd maken", lachte 'Monsieur Paris-Roubaix'. "Eigenlijk had ik helemaal geen zin om mee te werken. Carl Huybrechts bleef evenwel zagen, zodat ik eindelijk toch toegaf. Ik wou dan wel dat hij alles zou neerpennen zoals ik het zei. Zonder doekjes erom te winden, ik moest ongezouten mijn mening kunnen geven."
Flapuit
"Ik weet dat ik soms te veel een flapuit ben en dat ik met mijn uitspraken sommige mensen pijn doe, maar ik kan me nu eenmaal niet meer veranderen. Alhoewel, ik probeer de laatste tijd toch soms mijn woorden wat te wikken en te wegen. Ik zeg wel, probeer. Waarom moet iedereen alles zo verbloemen? Elk van ons heeft al eens iets misdaan toch? Waarom altijd die schijnheiligheid? Men is wie men is, punt. Ik ga ook niet meer naar de koers. Ik kijk liever naar de televisie. Zo zag ik de afgelopen drie dagen in de Vuelta meer strijd dan tijdens de gehele Tour de France. Ik ben echt tevreden dat er zo'n belangstelling is voor mijn boekvoorstelling. Blijkbaar moet ik dan toch nog een beetje populair zijn bij de mensen."
