Doorsteek tussen parking Centrum en Diestsestraat heeft make-over gekregen
De Watergang, de doorsteek van parking Centrum naar de Diestsestraat in Aarschot, heeft een opfrisbeurt gekregen. Met een lichtkunstwerk en street art is het nu een blikvanger geworden in plaats van het grauwe steegje dat het voordien was.
Het lichtkunstwerk is een knap staaltje van street art als toegangspoort tot het stadscentrum. “Het is met grote fierheid dat we de Watergang in gebruik nemen”, zegt schepen van Economie en Stadsvernieuwing Ronny De Rijck. “De Watergang is een belangrijke doorsteek naar het hart van onze stad. In enkele minuten sta je van de gratis parking Demervallei in de Diestsestraat. De handelaars van deze straat waren dan ook vragende partij om de doorsteek op te frissen. Ook handelsvereniging Aarschot Parelt plaatste de make-over van het steegje op de agenda. Dat je nu letterlijk door een prachtig kunstwerk kan wandelen, is een extra stimulans om de doorsteek volop te gebruiken en het stadscentrum te bezoeken.”
Technisch huzarenstukje
“De studieopdracht werd gegund aan Yves Willems van Studio WLLMS”, verduidelijkt schepen van Openbare Werken en Patrimonium Gerry Vranken. “Om de werken uit te voeren ging de stad niet met de eerste de beste partij in zee. Aannemer Tri-Monta nv bouwde recent nog de 185 meter lange Himalaya hangbrug in Florenville, zwevend op 30 meter boven het wateroppervlak.”
“De Watergang telt maar 4.560 ledlampjes. De oppervlakte van de geverfde wand bedraagt 69 vierkante meter. Er was 14 liter verf nodig om het hele oppervlak te beschilderen. De cortenstalen trap is ongeveer 43 meter lang en overbrugt zo’n 7,5 meter hoogteverschil tussen de Roland Renskade en de Diestsestraat. “Een technisch huzarenstukje waar we fier op zijn”, aldus Vranken.
Yves Willems is bij het grote publiek vooral bekend als ontwerper van de Vlooybergtoren in Tielt-Winge. “We zijn trots dat we nu ook in Aarschot kunnen genieten van een knap en kleurrijk kunstwerk van zijn hand”, besluit burgemeester Gwendolyn Rutten.
Er zijn duidelijk parallellen tussen de Watergang en de Vlooybergtoren. Beide werken zijn gebaseerd op de zeshoek en spelen met je verwachting van wat een trap of toren hoort te zijn. In beide gevallen ontstaat de rijkdom uit het weglaten, niet uit het toevoegen. Zowel de Watergang als de Vlooybergtoren brengen een ode aan de structuur, waarbij die structuur speels en surrealistisch mag zijn: een spanningsveld tussen orde en chaos.
