Koning bekrachtigt plechtig zesde staatshervorming
In de Empirezaal van het koninklijk paleis in Brussel hebben koning Albert II en premier Elio Di Rupo vandaag hun handtekening geplaatst onder de zeventien teksten die het eerste luik van de staatshervorming in wet gieten. Premier Di Rupo wenste de aanwezigen een welverdiende vakantie met de nodige rust toe, om nadien het tweede deel van de staatshervorming "even succesvol" uit te voeren.
Er waren nogal wat politici uitgenodigd om de officiële ondertekening bij te wonen. De zes vicepremiers van de federale regering, de voorzitters van de acht partijen die het communautair akkoord overeenkwamen, de voorzitters van Kamer en Senaat en de twee staatssecretarissen voor de Staatshervorming mochten naast elkaar plaatsnemen achter de tafel waarop de ondertekening plaatsvond. Rechts van de tafel stonden tientallen Kamerleden en senatoren. Het was van 1994 geleden, met Jean-Luc Dehaene als premier, dat zo'n ceremonie nog had plaatsgevonden.
"Het gaat beter met België"
In een korte toespraak merkte de eerste minister op dat dag op dag een jaar geleden pessimisme en een vorm van angst overheersten. Dankzij de wil van de acht partijen en de daden van de regering is ons land uit de impasse geraakt en heerst weer optimisme. "Het gaat beter met België", zei hij.
"Al jaren beweren sommigen dat het federale niveau niet meer in staat is het land en de burgers vooruit te helpen. We zien vandaag dat dit niet klopt", ging Di Rupo voort. "Zonder de zesde staatshervorming die we momenteel uitvoeren, was de blokkering compleet geweest, met alle financiële en economische gevolgen voor de burgers van dien." De teksten creëren volgens hem nieuwe perspectieven om de dagelijkse problemen van de burgers aan te pakken. "We bewijzen dat wij Belgen in staat zijn overeen te komen en samen vooruit te gaan", besloot de premier.
Staatssecretaris Servais Verherstraeten herinnerde eraan dat de problematiek Brussel-Halle-Vilvoorde, de blikvanger in het eerste luik van de staatshervorming, al meer dan 50 jaar meegaat. Hij verwees naar de Grimbergse burgemeester Corneel Verbaanderd, die de kwestie in november 1961 in het parlement deed belanden. "Wat vliegt de tijd toch snel. In de herinnering van sommigen lijkt het nauwelijks vijf minuten geleden."
"Eén zwaluw maakt de lente niet", ging Verherstraeten voort. "Maar deze zeventien wetten en de 36 nieuwe voorstellen in de Senaat beginnen toch wel op een heuse zwerm te lijken en dan is de communautaire lente nooit veraf. Zij zijn onmiskenbaar de voorbode van een communautaire hoogzomer, met sterkere gemeenschappen en gewesten in een hervormd land."
Zijn collega Melchior Wathelet merkte op dat iedereen bij de totstandkoming van het communautair akkoord water bij de wijn heeft moeten doen. "Niemand heeft gewonnen, geen enkel kamp heeft verloren. Het land en de burgers zijn de echte winnaars", aldus Wathelet.
