Ministerraad geeft groen licht voor uitbreiding GAS-boetes
De ministerraad heeft het wetsontwerp goedgekeurd dat het systeem van de gemeentelijke administratieve sancties (GAS), waarmee gemeenten overlast kunnen aanpakken, uitbreidt en moderniseert. Het voorziet onder meer in een verhoging van de maximumboetes en de mogelijkheid om sancties op te leggen aan minderjarigen vanaf veertien jaar. De boetes bedragen voortaan maximaal 350 euro voor meerderjarigen en 175 euro voor minderjarigen, bij wie ook bemiddeling verplicht is.
Het ontwerp maakt ook een gemeenschapsdienst van maximaal 15 uur voor minderjarigen en maximaal 30 uur voor meerderjarigen als alternatief voor de boetes mogelijk. Een burgemeester zal ook een tijdelijk plaatsverbod kunnen opleggen bij een verstoring van de openbare orde. Dat verbod kan een maand duren. Die periode is tweemaal hernieuwbaar. Voorts komt er een uitbreiding van de lijst met agenten die inbreuken kunnen vaststellen met provinciale en gewestelijke ambtenaren, alsook agenten van de structuren van de intercommunale samenwerking en van de autonome gemeentelijke regieën.
Verkeersovertredingen
Daarnaast wordt het mogelijk om GAS-boetes in te voeren die gelden voor een volledige politiezone of gerechtelijk arrondissement. Ook de lijst van "gemengde overtredingen" waarvoor met toestemming van het parket een GAS-boete kan worden opgelegd, wordt aangepast. Zo kan men ook GAS-boetes opleggen voor verkeersovertredingen. Het dreigen met aanslagen tegen personen of gebouwen is daarentegen van de lijst gehaald en met de onderwijsministers en verenigingen van steden en gemeenten wordt overlegd over schoolverzuim en spijbelen ook met GAS-boetes bestraft kunnen worden. De tekst verhuist nu voor advies naar de Raad van State en de Privacycommissie.
Intolerantie
De Kinderrechtencoalitie Vlaanderen, een netwerk van 28 ngo's, betreurt de uitbreiding. Ze vindt dat de toepassing van de GAS-boetes op minderjarigen kadert in een groeiende maatschappelijke intolerantie ten aanzien van kinderen en jongeren. "Een individuele aanpak van overlastveroorzakers wordt in de huidige praktijk verkozen boven het onderzoeken en aanpakken van de oorzaken die aan de basis van het gedrag van een groep liggen, zoals maatschappelijke achterstand en gebrek aan vrijetijdsbesteding en openbare ruimte."
