"Dit is de hel, alsof het organen heeft geregend"
Op de rampplek liggen de lichamen kriskras door elkaar. Sommigen nog vastgegespt in hun vliegtuigstoel, anderen meters verderop weggeslingerd. Verslaggevers ter plekke vertellen dat de plek "angstaanjagend" is. "Dit is de hel. Het lijkt wel of het organen heeft geregend."
Lichamen liggen onberoerd in het gras. Boeren dekken de doden maar af met kleding die is weggeslingerd uit koffers. Intussen verhinderen Russische rebellen internationale waarnemers hun werk te doen. De angst groeit dat onafhankelijk onderzoek hier erg moeilijk zal worden. "Dit is een zeer lastige situatie."
Droomvakanties
Een plastic tasje van Rituals. Een kabeltje van een iPhone-oplader. Dan weer een bonnetje van een huurauto van Avis.
De stille getuigen van de vliegramp zijn talrijk en indrukwekkend. De sporen getuigen ervan dat droomvakanties in het verschiet lagen. Een Donald Duck en een miniversie van Stratego. En te midden van losgeslagen vliegtuigstoelen een pluche knuffelaapje. En verder is er niets - alleen de reuk van brand en de geur van de dood.
Massa van verminkte lichamen
Harriet Salem, een Engelse verslaggeefster, is één van de weinigen die het gebied 's morgens al heeft bereikt. "Het is een massa van verminkte lichamen," vertelt ze na aankomst. "Het is angstaanjagend."
Brandweerlieden missen goed materieel om sporen veilig te stellen. Ze moeten het, met hulp van wat lokale boeren, doen met wat ze hebben. Een lekkende waterslang sproeit op nog smeulende delen, maar het water sproeit in het rond door de gaatjes.
Lichamen toegedekt
De lokale brandweerlui dekken de lichamen toe met T-shirts uit opengerukte koffers, vertelt de Amerikaanse verslaggever Noah Sneider. Losse lichaamsdelen worden gemarkeerd met houten paaltjes. Ze knopen er witte stukjes stof aan, zodat ze intact kunnen blijven.
"Iedereen lijkt in shock," meldt Sneider. "Je moet overal kijken waar je loopt. Voor je het weet sta je op een lichaamsdeel. Het lijkt wel of het organen heeft geregend." Verderop staat een brandweerman. "Dit is geen rampplek," zegt hij. "Dit is de hel."
Onderzoek
Maar hoe kan in deze hel, middenin oorlogsgebied, goed onderzoek worden uitgevoerd naar de ramp? Het vliegtuig is neergestort in een geopolitiek wespennest. Dat blijkt wel als aan het einde van de middag internationale waarnemers van de OVSE arriveren.
De rebellen weigeren de waarnemers toe te laten. De rebellenleider is er immers niet om toestemming te geven. Als een waarnemer "te dichtbij" komt, wordt zelfs een waarschuwingsschot gelost.
Na afloop van het bezoek reageert Michael Bociurkiw, woordvoerder van de OVSE-missie, furieus. Hij en zijn groep konden niets uitrichten, zegt hij. "Onze groep kon alleen constateren dat het een zeer onveilige en inhumane situatie is, met rebellen op de rampplek, maar zonder een duidelijke leider. Uiteindelijk zijn we zeer onvriendelijk te woord gestaan door een man in paramilitair uniform, die ons geen toestemming gaf om in de buurt van de grote wrakstukken te komen."
Tijd dringt
Vandaag gaan ze het opnieuw proberen, zegt hij. "Ons doel is om de weg vrij te maken voor officiële onderzoekers. De tijd dringt. De stoffelijke overschotten liggen nog verspreid open en bloot in het veld. Alleen al uit respect voor de nabestaanden zullen we haast moeten maken. Maar het is zeer onrustig in het gebied. Op een afstand hoorden we schotenwisselingen. Dit is een zeer lastige situatie."
