Hoe de oorlog in Syrië cannabis spotgoedkoop maakt
De aanhoudende conflicten in het Midden-Oosten blijken niet alleen goed nieuws te zijn voor de wapenhandel. De oorlog in Syrië stuwt ook de productie van cannabis in de regio naar ongeziene hoogten.
Ali Nasri Shamas is een van de grootste drugsreuzen van Libanon. Hij beheert een hasjfabriek in een onopvallende schuur op een heuvel van de Bekaavallei. In The Telegraph vertelt hij hoe de cannabisplantages jarenlang op regelmatige basis werden platgebrand door de overheid.
Sinds het militaire conflict in buurland Syrië in alle hevigheid is losgebarsten, wordt de drugssector in de regio echter door de ordediensten met rust gelaten. Tijdens de voorbije twee zomers bloeide Shamas' fabriekje als nooit tevoren, in rust en vrede. De Libanese cannabisproductie is de draaischijf geworden van een internationale drugshandel die in de miljoenen dollar loopt.
Milities
De reden voor het plotse gedoogbeleid is het feit dat hasjfabrieken als die van Shamas, vaak geplaagd door het Libanese leger, zich in de loop der jaren tot de tanden bewapend hebben. Ook de plantagehouders beschikken over een ruim arsenaal kalasjinkovs, machinegeweren en granaatwerpers.
Door de gevechten in Syrië kiest Libanon zijn vijanden selectiever. Een drugsoorlog met de boeren in eigen land kan het leger missen als kiespijn. Bovendien kunnen de goed georganiseerde drugsbaronnen met hun milities weleens van pas komen om de orde in de rurale gebieden mee te bewaken.
En zo werd hasj plots booming business. Ook talloze voorheen 'cleane' boeren gingen overstag. Bietenvelden werden omgetoverd tot cannabisplantages. Het Libanese platteland kleurt frisgroen. "Wij verkopen hasj, en als iemand van de overheid te dichtbij komt, doden we ze", vertelt Shamas, die de productie van verschillende nieuwe hennepboeren al opkocht, in The Telegraph. "Dit was een goed jaar."
Wij verkopen hasj, en als iemand van de overheid te dichtbij komt, doden we ze
Prijs gekelderd
Al heeft de groeiende populariteit ook nadelen: de Libanese cannnabismarkt werd op korte tijd overrompeld en raakt stilaan verzadigd, waardoor de prijs van de koopwaar kelderde. Twee jaar geleden leverde een kilo hasj de boeren nog 1.200 dollar op (ongeveer 980 euro), nu is dat nog 350 dollar.
Toch blijft de industrie bijzonder lucratief. Het grootste deel van Shamas' drugsproductie is bestemd voor naburige landen, zoals Syrië en Egypte. Maar zijn hasj komt bijvoorbeeld ook in Nederlandse coffeeshops terecht. Zijn groeiende status als drugshandelaar leverde hem bij zijn werknemers de naam van 'vriend van de armen' op. "Politici zijn dieven", zegt Shamas. "We hebben ze de kans gegeven om onze regio te hervormen en alternatieve industrieën te introduceren, maar ze hebben niets gedaan."
