Positie vrouwen op de globale arbeidsmarkt verbetert nauwelijks

Vrouwen hebben het wereldwijd nog steeds moeilijker dan mannen om degelijk werk te vinden en te houden. Dat staat in een gisteren verschenen rapport van de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO).

Hoewel in Europa bescheiden vooruitgang is geboekt in de afgelopen twintig jaar, heerst in grote delen van de wereld hardnekkige ongelijkheid tussen vrouwen en mannen op de arbeidsmarkt. In Zuid-Azië en Oost-Azië is de ongelijkheid zelfs toegenomen. De ILO concludeert dat op grond van onderzoek in 178 landen. In de afgelopen twintig jaar heeft het hogere opleidingsniveau van vrouwen zich niet vertaald in vergelijkbare vooruitgang in hun positie op het werk.

Huishoudelijk werk

Vrouwen maken dagelijks meer uren dan mannen, als het gaat om de combinatie van betaalde en onbetaalde arbeid. In zowel hoge als lage-inkomenslanden besteden vrouwen gemiddeld 2,5 keer meer tijd aan onbetaald huishoudelijk werk en zorgtaken dan mannen.

In ontwikkelde economieën besteden werkende vrouwen gemiddeld 8 uur en 9 minuten aan betaald en onbetaald werk. Voor mannen is dat gemiddeld 7 uur en 36 minuten. In ontwikkelingslanden besteden werkende vrouwen gemiddeld 9 uur en 20 minuten aan betaald en onbetaald werk. Voor mannen is dat 8 uur en 7 minuten. Doordat vrouwen, die wereldwijd minder dan 40 procent van de alle werkenden uitmaken, meer tijd besteden aan huishoudelijk werk, hebben ze minder mogelijkheden hun betaalde uren uit te breiden. Ze werken vaker parttime dan mannen.

Lagere pensioenen

In meer dan honderd van de onderzochte landen werkte meer dan een derde van de mannen (35,5 procent) en meer dan een vierde van de vrouwen (25,7 procent) meer dan 48 uur per week. Dit heeft ook invloed op de ongelijke verdeling van onbetaalde huishoudelijke taken en zorgtaken tussen mannen en vrouwen.

De achterstand van vrouwen op de arbeidsmarkt heeft aanzienlijke gevolgen in hun latere leven. Zo zijn hun pensioenen lager, waardoor een kloof ontstaat in sociale bescherming.

Het rapport bevestigt schattingen van de ILO dat vrouwen gemiddeld 77 procent verdienen van wat mannen verdienen. Deze salariskloof kan niet alleen verklaard worden door verschillen in opleiding of leeftijd. De ILO wijst op onderwaardering van het werk van vrouwen, van de vaardigheden die nodig zijn in door vrouwen gedomineerde sectoren, discriminatie en de soms beperktere carrièremogelijkheden doordat vrouwen meer zorgtaken op zich nemen.

De ILO stelt dat het verkleinen van de genderkloof noodzakelijk is om de Duurzame Ontwikkelingsdoelen (SDG's) te halen voor 2030. Bijna alle doelen van deze ontwikkelingsagenda van de Verenigde Naties hebben een gendercomponent. De SDG's richten zich onder meer op armoede- en hongerbestrijding, gezondheid, klimaat en ongelijkheid.