"Brussel wordt rijker, Brusselaar alsmaar armer"
Brussel wordt steeds rijker, maar de Brusselaars worden almaar armer. Omdat de situatie verontrustend is, wordt het Brussels Gewest verzocht zijn prioriteiten en beleidsacties bij te stellen om de arme bevolkingsgroepen met goede economische prestaties te steunen. Dat concluderen Gilles Vanhamme, Isaline Wertz en Valérie Biot in de 48e aflevering van 'Brussels Studies'.
Dat de economische groei van een stad niet ten goede komt aan de hele bevolking is een vaststelling die voor veel Europese steden opgaat. In 'Brussels Studies' vergelijken de auteurs de sociaaleconomische evolutie van Brussel met die van Antwerpen, Charleroi, Gent en Luik. Ze gingen na waarom de Brusselse economische groei niet resulteert in een verbetering van de sociale situatie van de Brusselaars.
Plaatseffect
Enerzijds neemt de vraag naar gekwalificeerde arbeidskrachten toe, maar neemt de werkgelegenheid voor laaggeschoolden drastisch af. Anderzijds speelt er een 'plaatseffect'. Ook al hebben bewoners van bepaalde wijken dezelfde kwalificaties als de bewoners van andere wijken, ze hebben aanzienlijk minder kans werk te vinden. De kansarme bevolkingsgroepen worden aan hun lot overgelaten.
Ongelijkheden
De auteurs wijzen erop dat het Brussels Gewest slechts beperkte actiemiddelen heeft. Ze vragen zich af of het zinvol is om het internationale concurrentievermogen centraal te stellen in het gewestelijk beleid, aangezien de groei in de hoogste segmenten van de arbeidsmarkt de ongelijkheden enkel verscherpt. Tevens betwisten ze het discours dat vraag en aanbod op de arbeidsmarkt niet op elkaar afgestemd zouden zijn. (belga/tma)
