"Gemeentelijke Holding voerde sinds 2008 overlevingsstrijd"
De Gemeentelijke Holding voert sinds de kapitaalverhoging van Dexia in oktober 2008 een strijd om te overleven, verklaarde voorzitter Francis Vermeiren onverbloemd op de bijzondere aandeelhoudersvergadering (BAV) van de Holding. Volgens hem heeft de raad van bestuur alles gedaan om de continuïteit te verzekeren. "Ik had zo gehoopt deze vergadering nooit te moeten houden", klonk het.
Vermeiren schetste aan de aandeelhouders een beeld van de drie moeilijke laatste jaren van de Holding. De problemen begonnen volgens hem met de kapitaalverhoging van Dexia in oktober 2008, toen de bank een eerste maal van de ondergang moest worden gered. "Weigeren mee te doen aan de kapitaalverhoging van Dexia was gewoon geen optie: het stond gelijk met het laten teloorgaan van Dexia. Dus heeft de Gemeentelijke Holding, net als alle andere referentieaandeelhouders, moeten meedoen, ondanks het feit dat dit niet paste in de diversificatiepolitiek van de Holding", verdedigde de voorzitter zich.
Hij sprak van een "nationaal politiek akkoord" over de kapitaalverhoging. "Van toen af is de Holding begonnen aan zijn strijd om te overleven. De aandeelhouders die naar de infovergaderingen eind 2008 gekomen zijn, weten dat we geen euforisch beeld van de toestand hebben opgehangen, verre van."
Dexia
Door bij te springen voor Dexia had de Gemeentelijke Holding zelf extra kapitaal nodig, dat ze ging halen bij haar aandeelhouders. "Maar op dat moment (mei 2009, nvdr) had zich een grondig herstel van Dexia voorgedaan, de koers van het aandeel was gestegen tot meer dan 6 euro", betoogde Vermeiren.
De Holding beloofde een preferent dividend van 13 procent voor de gemeenten die intekenden op de kapitaalverhoging. "De enige reden van dit hoge dividend was om de gemeenten die moesten lenen om deel te nemen, de leninglast in hun begroting te kunnen laten terugbetalen." Vermeiren wees erop dat, indien er geen nieuwe crisis zou zijn gekomen, dit haalbaar was voor de Gemeentelijke Holding. "Het voorziene dividend was lager of ongeveer gelijk aan de opbrengsten uit de diversificatie".
Schuldencrisis
In de statuten stond wel dat het dividend mogelijks één of een paar jaren zou uitgesteld worden. Maar kort nadien sloeg de schuldencrisis toe, die Dexia opnieuw in moeilijkheden bracht. Tijdens de zomer van 2011 werd de situatie alsmaar slechter en dan was er "opeens, heel plotseling, het voorstel om de groep op te splitsen", aldus de voorzitter. Volgens hem heeft de Gemeentelijke Holding steeds geijverd om Dexia Bank België in het aandeel-Dexia te houden. Toen dat uiteindelijk onaanvaardbaar bleek "voor diegenen die aan Dexia bijkomende waarborgen moesten geven", betekende dat ook het einde van de Holding. "De waarde van het aandeel-Dexia viel op een niveau dat geen enkel perspectief meer bood op herstel in een redelijke termijn", luidde het.
Vermeiren wees er nog op dat de Holding sinds 1996 voor 2,5 miljard aan dividenden heeft uitgekeerd. "Als men het totaal aan verloren gegane eigen middelen aftrekt (1,2 miljard), dan komt men nog aan een positief saldo van meer dan 1,3 miljard". Een schrale troost, noemde hij het. (belga/vsv)
