'Dead Space 3': mooi vervolg in ijskoud jasje

Visceral Games heeft zo'n twee jaar de tijd genomen om de 'Dead Space'-trilogie compleet te maken. Deze derde game in de serie speelt zich niet meer af op de locaties die je gewoon bent van de franchise, maar wel op het ijskoude Tau Volantis. Die nieuwe omgeving blijkt een belangrijke keuze te zijn geweest...

De game begint al meteen op Tau Volantis, de ijzige planeet waar je veel van je tijd op zal spenderen. Je personage bevindt zich bij een basis waar in de 21ste eeuw onderzoek naar Markers gedaan werd, dat zijn de objecten die de belangrijkste rol in de serie spelen. Al snel blijken de eerste minuten enkel een proloog, want even later zit je 200 jaar later met de vertrouwde Isaac Clarke te spelen.

Waarom dan die proloog? Wel, je zal met Isaac ook naar Tau Volantis willen, om daar de bron van al het kwaad uit te schakelen. De planeet blijkt namelijk de 'Moeder der Markers' te zijn. Dat is meteen al een belangrijk verschil met de eerdere games. Waar je daar meestal gewoon op het verkeerde moment op de verkeerde plaats was, beslist Isaac deze keer moedwillig om de mensheid te redden.

Liefdesdriehoek
Onderweg naar Tau Volantis maak je kennis met het gezelschap dat een belangrijke rol in de rest van de singleplayer zal spelen. Zo is Ellie Langford opnieuw paraat, maar ze blijkt al je ex te zijn. Bovendien reist ze samen met haar nieuwe partner en diens kameraad Carver, wat dus leuke extra lagen aan het verhaal toevoegt. Bovendien zullen niet al je reisgenoten je zo maar helpen. We hebben het dan vooral over ene Jacob Danik, die wegens religieuze redenen niet wil dat de Markers worden uitgeschakeld.

Maar genoeg over het verhaal. Het vervolg moeten de geïnteresseerden zelf maar ontdekken. Laten we het dan maar over het ontwerp hebben. De nieuwe omgeving van Tau Volantis zorgt voor de nodige afwisseling die de serie nodig had. Waar game 1 en 2 niet meteen uitblonken in creativiteit qua omgeving, mogen de makers zich in game 3 hier wel een pluim voor op de hoed steken. In de gebouwen speelt Visceral prachtig met licht en schaduwen, buiten op Tau heeft de mist bij momenten dan weer vrij spel. Dat zorgt er voor dat je constant op je hoede moet blijven, want je tegenstanders kunnen je van overal besluipen. Samen met de ijzige omgeving leidde dat bij ons regelmatig tot koude rillingen.

Zombiekarakter
Die tegenstanders zijn nog steeds de Necromorphs, samen met onder andere Wasters en Feeders die de game meer een zombiekarakter geven. Zeker als je weet dat bijvoorbeeld afgerukte ledematen je nog steeds kunnen aanvallen. Er is echter een grote verscheidenheid van tegenstanders, waardoor je even de tijd moet nemen om hun zwakke punten te vinden. Zo moet je sommigen eerst vertragen door de benen eraf te knallen, bij anderen is het beter eerst op het hoofd te richten. Zo is er bijvoorbeeld de Swarm, die een lichaam met afgerukte ledematen verlaat, en zich gaat nestelen in een nieuw 'volledig' lichaam.

Dat alles zorgt er natuurlijk ook voor dat je een hele resem wapens ter beschikking krijgt. Nieuw is echter dat je deze keer op een werkbank zelf nieuwe wapens in elkaar kan knutselen. Daarvoor moet je wel eerst onderweg bouwtekingen vinden. Nu we het toch over vinden hebben, zoeken is echt wel een belangrijk element in deze game. Je zal namelijk kasten en kisten moeten doorzoeken om aan kogels en medische spullen te geraken, want die zijn redelijk schaars. We waren er wel niet helemaal over te spreken dat je gevonden voorwerpen ook nog eens apart moet oppikken. Gewoon over kogels lopen, heeft geen effect.

Coöp
Als na de singeplayer, die zo'n 20 uur in beslag zal nemen, online nog wat wil gamen, dan zal je tevreden moeten zijn met een coöp. 'Dead Space 3' heeft namelijk geen echte multiplayer. In de singleplayer kan altijd al iemand je in coöp komen helpen, en die iemand is Carver, de vriend van je liefdesrivaal Norton. Zo kan je in die singleplayer al wat over hem te weten komen, maar zijn echte verhaal ontdek je toch pas in de coöp. Die coöp bevat dus een volledig extra verhaal, wat we enkel kunnen aanmoedigen. Toch blijven we een beetje teleurgesteld om geen echte multiplayer te kunnen spelen.

Conclusie
'Dead Space 3' is een waardige opvolger voor een sowieso al sterke serie. De toegekende vier sterren zijn verdiend, maar vijf sterren zaten er niet echt in. Daarvoor is het spel grafisch toch iets te zwak, en de afwezigheid van de multiplayer zorgt er toch voor dat de levensduur wat verzwakt is. Qua gameplay mogen we echter niet klagen. De nieuwe locaties en de beter ontworpen omgevingen onderscheiden deze derde game van de voorgangers.