GAMEREVIEW Guilty Gear Strive: ram eens een tegenstander door het scherm
Vechtgames hebben de reputatie heel ontoegankelijk te zijn voor nieuwkomers. Het type games waar je na vele uren oefenen misschien een eerste keer niét verliest van een meer doorwinterde tegenstander. Meer werk dan lol, meer frustratie dan vooruitgang. De makers van Guilty Gear Strive beseffen dat donders goed, en doen erg hun best om haarfijn alle kneepjes van alle personages in je spiergeheugen te rammen.
Deze game heeft een uitgesproken animestijl - denk aan personages met gulle decolletés, brede geschoren borstkassen en felgekleurde haardossen. De één-tegen-ééngevechten zijn voorzien van veelal pompende industrial metal, wat de eigenheid van deze game nog wat meer in de verf zet. De Guilty Gear-reeks gaat bovendien al mee sinds de vorige eeuw, waardoor de makers een heel universum rond de personages hebben gecreëerd. Voor wie daar meer over wil weten, bevat de game een geflipt en volwassen animeverhaal, mooi vormgegeven en met erg filmische camerastandpunten. Daarnaast is het spel ook voorzien van een waanzinnige hoeveelheid informatie en schema’s over al wat je maar zou kunnen willen weten over Guilty Gear. Maar gelukkig: dat is ‘niet verplicht’.
De heerlijk plechtige taal van de anime is trouwens Japans, met Engelse ondertiteling. De conversaties zijn soms (pseudo-)filosofisch, zoals ‘je maakt geen vrienden door naar omlaag te kijken vanuit je kasteel.’ Maar Axl is ‘Aksereuh’ en een ‘black box’ is een ‘brack box’, waardoor de voorstelling onbedoeld ook wel grappige momenten kent. En hoeveel alles potsierlijk doodserieus is, hoef je ook niet te schrikken wanneer opeens zinnen voorbijkomen als “Amerikanen weten nog niet eens hoe ze een goeie worst moeten maken”. Damn Yankees.
Gameplay
Maar over naar de game. Een niet-speelbare verhaalmodus is een wat raar, maar het heeft als voordeel dat de matchen niet worden onderbroken door overbodige cutscenes. Qua gameplay is Guilty Gear Strive niet supersnel, maar tegelijk houdt het de personages ook vrij dicht bij elkaar, waardoor het in de praktijk wel zo aanvoelt. Dit zijn geen confrontaties waar je in een hoekje kruipt en maar vuurballen naar elkaar schiet, maar waarbij elke druk op een knop een impact heeft.
De basisaanvallen zijn wel heel simpel, waardoor nieuwelingen niet worden afgeschrikt. Ook enkele klassieke moves komen terug, zoals een kwartslag plus een aanvalsknop. Maar al snel blijkt hoe uitgebreid de mogelijkheden zijn, hoe spits je moet zijn voor zogenaamde ‘gatling’-combo’s of hoe een knop een andere aanval in gang zet afhankelijk van hoe ver je van een tegenstander staat. De game bevat een bijzonder uitgebreide tutorial, waarbij je echt élke move apart kan oefenen tot je hem in de vingers hebt. Echt heel mooi gedaan en toegankelijk.
Hoge mate van afwerking
Daarnaast voelen alle vijftien personages echt lekker uniek aan, terwijl hun aanvallen toch netjes in balans liggen. De game telt ook enkele flitsende animaties, wanneer je bijvoorbeeld je opponent gewoon van het scherm naar een ander speelveld knalt. Sommige info, zoals het aantal hits in je combo’s, is misschien wat te opdringerig, maar verder valt er bijzonder weinig op aan te merken. Echt alles aan deze game zit deksels goed in elkaar, en de graad van afwerking is bewonderenswaardig.
Guilty Gear Strive is dus zonder meer een dikke aanrader voor iedereen die houdt van anime en niet vies is van een vechtgame. Het spel is geen ‘uitje in het park’, maar oefening baart kunst! De game is uit voor PlayStation 4, PlayStation 5 en pc.
