Hoe 'Assassin's Creed' kritische geschiedenisstudenten kweekt
De makers van de 'Assassin's Creed'-games getroosten zich de grootste moeite om de wereld waarin hun games zich afspelen zo historisch accuraat mogelijk te houden. Maar kunnen ze daardoor dienen in een geschiedenisles? Jazeker, zegt geschiedenisprofessor Nicholas Nicolas Trépanier van de universiteit van Mississippi: ze leren studenten om, tijdens het gamen, kritisch te zijn ten opzichte van wat ze zien.
Iedere nieuwe 'Assassin's Creed'-game speelt zich ook af in een nieuw historisch tijdperk, en de makers van de game sloven zich uit om de omgeving waarin de speler rondloopt zo historisch accuraat mogelijk te houden. Ze hebben daarvoor historici in dienst, doen er studiereizen voor, en beroepen zich op oude schilderijen en schetsen om de wereld zo accuraat mogelijk te maken. Betekent zoiets dat er geen enkele geschiedkundige fout in zit? Natuurlijk niet: de makers geven onder meer toe dat ze zich concentreren op de absolute momumenten en de algemene geleding die de plaats in kwestie op dat moment had, en de gewone rijhuizen of andere gebouwen gewoon vanuit hun eigen fantasie optrekken.
Maar dat betekent niet dat games van dit slag onbruikbaar zijn in de geschiedenisles, zegt Nicholas Trépanier, geschiedenisprof aan de universiteit van de Amerikaanse staat Mississippi. In een artikel in een Amerikaans historisch tijdschrift oppert hij dat de mogelijke fouten eruit kunnen worden gelicht door een oplettende leerkracht, en voer kunnen zijn voor discussie en zelfs historische kritiek. "Hoe hervormen verscheidene culturele factoren, zoals de conventies van cinema, de manier waarop geschiedenis in beeld wordt gebracht? Hoe verhouden ze zich ten opzichte van ethische en commerciële bedenkingen? Het is frappant om te zien hoe ver de makers van de eerste 'Assassin's Creed' gingen om religieuze inhoud uit een game te halen die is geïnspireerd door een groep (de Assassijnen, red.) die een eerdere generatie historici als moslimterroristen beschouwden."
