'Mario & Luigi: Dream Team Bros': Een avontuur in dromenland
We hebben na al die tijd nog steeds een dubbel gevoel bij de Nintendo 3DS. Terwijl sommige games resoluut tegenvallen, verschijnt er soms ook een echte topper op de markt. Wanneer Nintendo zelf een game maakt, is het zelfs puur genieten. En als in dat spel vertrouwde figuren als Mario en Luigi opdraven, kan een spel al helemaal niet meer tegenvallen.
Fans van typische Nintendo-games zijn aan een echt topjaar bezig. Eerder konden we onder andere al spoken met Luigi en maakte Donkey Kong zijn debuut in 3D. En nu plaatst Nintendo de twee broers weer naast elkaar voor één van de bekende spin-offs in de gamereeks rond Super Mario. Een game die bovendien perfect bij de tijd van het jaar past. Peach krijgt een uitnodiging om een eiland te gaan verkennen waar men het toerisme wil opdrijven. Natuurlijk is er iets vreemds aan de hand en wordt de prinses, zoals altijd, ontvoerd. Niet door Bowser deze keer, al besluit die blijkbaar ook het vakantieparadijs te bezoeken en hij sluit al gauw een pact met de lokale slechterik.
Dromen
Het verhaal is veel origineler dan het hierboven klinkt, maar dat is nu eenmaal het traditionele recept van deze games. Al sinds haar debuut in gameland wordt Peach voortdurend ontvoerd. Op dat vlak moet ze de recordhouder onder virtuele figuren zijn. Het eiland bestaat uit allerlei streken, ook dat is typisch voor de Nintendo-formule. Mario en Luigi trekken door de bergen, bezoeken het strand, verkennen een stad, enzovoort. Alles in tropische stijl deze keer. En er komt zelfs nog een tweede wereld bij kijken: dromenland. Dat is de wereld waarin we terechtkomen wanneer we dromen. Daar zitten blijkbaar allerlei 'sluimers' gevangen en de broers kunnen hen bevrijden door naar kussens op het eiland te zoeken.
Dromer van dienst is Luigi. Zonder moeite valt hij voortdurend in slaap op de gevonden kussens, waarna Mario in zijn droom springt en samen met zijn broer op zoek gaat naar de gevangen sluimer. Dromenland zit heel sterk in elkaar. We komen er dezelfde vijanden tegen die ook in de echte wereld rondlopen, maar vaak gaat het om droomversies. Vechten doen we overigens in de stijl van veel moderne RPG's, met HP en DP. Om beurten mogen wij en onze vijanden de aanval inzetten en elkaar schade toebrengen. Eerlijk gezegd zijn we niet altijd fan van deze methode, maar Nintendo pakt ook dit verbluffend goed aan. Met behulp van paddenstoelen kunnen we onze meters herstellen en doorheen het spel worden de broers veel sterker.
Dialect
De conversaties duren net lang genoeg om niet vervelend te worden. En Nintendo zorgde voor nog een verrassing: hoewel we het spel in het Nederlands speelden, heeft ons dat voor één keer geen enkel ogenblik gestoord. Personages spreken niet luidop, op een Italiaans klinkende uitroep van Mario en Luigi na, maar toch weet Nintendo in de tekstjes die we lezen een lokaal, kleurrijk dialect over te brengen. Humor is er ook zoals altijd in overvloed. Het vaste stramien van dit soort spellen is ook enigszins doorbroken, waardoor je niet altijd van op voorhand weet hoe het verhaal verder gaat.
Het 3D-gehalte van deze game wordt zoals verwacht weer knap overgebracht. Het touchscreen krijgt ook een leuke rol. Wanneer Mario in dromenland vertoeft op het bovenste scherm, zien we Luigi op het onderste slapen. We kunnen aan zijn neus kriebelen, aan zijn snor trekken, zijn pet een duwtje geven,... Wanneer droomluigi in een illusie verandert, hebben die handelingen ook een effect op de omgeving in dromenland. Een flinke nies kan bijvoorbeeld een rukwind ontketenen.
Geen leukere game om deze zomer aan de rand van het zwembad of gewoon thuis te spelen. Mario en Luigi beleven alweer een avontuur voor jong en oud. We kunnen er weinig anders over zeggen, behalve dat de typische Nintendo-games na zowat 30 jaar nog steeds geweldig leuk blijven.
