'Puppeteer': Een verrassende poppenkast op Playstation
Sony experimenteert graag en komt zo ieder jaar wel met een paar verrassende titels op de proppen. 'Puppeteer' hoort zeker in dat rijtje thuis. Het duurde even om de ervaring bij het spelen van deze game te plaatsen, maar dat komt omdat 'Puppeteer' moeilijk met andere games te vergelijken valt. Het is een poppenkast die op je scherm tot leven komt.
Enkele weken geleden liet ik tijdens een bezoek aan Gamescom, de grote gamebeurs in Keulen, het spel 'Puppeteer' een beetje links liggen. Door de overvloed aan grote titels dit najaar moesten er nu eenmaal een paar games van mijn lijstje geschrapt worden en daar kon een onbekende Sony-titel als 'Puppeteer' niet aan ontsnappen. Onterecht, zo moet ik intussen toegeven. Helaas dreigen veel gamers straks in de winkel dezelfde keuze te maken. En nog meer pech voor 'Puppeteer', want het krijgt uitgerekend in de week van de release van 'Grand Theft Auto V' een review op deze site. Nochtans heeft deze game een belangrijke troef, want net omdat 'Puppeteer' zo speciaal is, loont het spel de moeite tussen de langverwachte toppers van de komende maanden.
Eigenlijk is 'Puppeteer' een sprookje dat op een hele originele manier wordt verteld. Kutaro is een jongen die zijn ziel gestolen ziet worden door een boze koning. Die plaatst de ziel in een pop die als slaaf voor hem moet werken. Maar ook als pop laat hij de arme Kutaro niet gerust en hij rukt in een woedebui zijn hoofd af. Dat is het begin van een bijzonder avontuur dat je naar de wildste plaatsen voert. Het doek opent en we zien de onthoofde pop ten tonele verschijnen. Eerst moeten we op zoek naar een nieuw hoofd, want bij een pop maakt het immers niet uit wat die functie vervult. Zo kom je regelmatig nieuwe voorwerpen tegen en kan je een heel arsenaal aan hoofden verzamelen. Die hebben allerlei speciale eigenschappen. Maar ze dienen ook als een vervangmiddel voor de traditionele 'levens' in een platformspel.
Prijs voor originaliteit
Wat 'Puppeteer' echt speciaal maakt, is de manier waarop het verhaal tot leven komt. Je bent tegelijk publiek en speler, terwijl de scènes voortdurend veranderen. Het publiek reageert ook op al je acties, met verwondering, gelach en applaus. En dan is er nog de verteller van de poppenkast, die regelmatig origineel uit de hoek komt. Hoewel het eerst allemaal vreemd oogt, kan je haast niet anders dan dit spel met het nodige respect behandelen. Sony probeerde eerder met het 'Wonderbook' al met wisselend succes voor vernieuwing te zorgen tijdens de laatste levensjaren van de Playstation 3. Maar 'Puppeteer' is wat ons betreft een veel betere poging om een game te maken die er echt uitspringt.
Voor een kind is een poppenkast een bijzondere ervaring, ideaal om je fantasie de vrije loop te laten. Zoals wel vaker staan games ons toe om na die kindertijd toch nog eens uit de alledaagse werkelijkheid weg te vluchten. Het wordt nog specialer wanneer je in 'Puppeteer' de eigenaar van een magische schaar wordt. Je mag het nieuwe speelgoed meteen uittesten in de strijd tegen de eerste eindbaas van het spel. Je schakelt hem uit door zijn kleed in stukken te snijden, het is immers een poppenspel.
Heksen, prinsessen, poppen, een omgeving die ergens ook iets weg heeft van een animatiefilm van Tim Burton,... 'Puppeteer' is een geweldig sprookje en verdient een prijs op basis van originaliteit. En dat is de enige manier voor een nieuwe titel om het geweld van de grote games dit najaar te overleven.
