'Sport Champions 2': Wie zegt dat gamen slecht voor de conditie is?
Bowlen, boksen, boogschieten, skiën, golfen en tennissen, in één namiddag. Het lijkt logistiek een onmogelijk opdracht, maar daar bestaan natuurlijk gameconsoles voor. Met 'Sport Champions 2' heeft Sony alweer een nieuwe sportgame voor de feestdagen klaar. Kan dit spel de concurrentie aangaan met het gamma familiegames waarmee Nintendo vanaf volgende week voor de nieuwe Wii U op de proppen komt? We haalden onze sportoutfit nog eens uit de kast om een paar uurtjes te zweten.
Sony heeft voor de opvolger van de eerste editie uit 2010 enkel voor moderne sporten gekozen. In het eerste spel konden we bijvoorbeeld ook bocce spelen of zelfs als gladiatoren aan de slag gaan. Om het spel te spelen heb je de move-controller en de camera nodig. Iedere sport bestaat uit een aantal cupspellen waarin je de technieken leert en het niveau stilaan wordt opgevoerd. Natuurlijk kan je ook gewoon tegen elkaar spelen. In totaal zijn vijf van de zes aangeboden sporten nieuw voor deze titel.
Bowling is al jaren een klassieker voor dit soort games. Wanneer ik tijdens de training zowat iedere worp een strike gooi, groeien er al vragen over het te eenvoudige niveau van dit spel. Er moet toch een uitdaging bestaan in het werpen van een strike, anders is het leukste er al af. Ook in mijn eerste wedstrijden gaat het bijzonder vlot. Lukt een strike eens niet, dan is er altijd nog een spare om de score hoog te houden. Stilaan stijgt het niveau wel en plots is het spel een stuk boeiender geworden. Wanneer ook mijn tegenstander de ene na de andere strike werpt, moet ik alle zeilen bijzetten om in de buurt te blijven.
Hoewel er al betere versies van bowlinggames geweest zijn, is dit onderdeel best leuk om te spelen. Je bent al snel heel bekwaam in deze sport, maar ook je tegenstanders hebben geen genade wanneer je minder in vorm bent. Om te werpen trek je de move-controller naar je toe en doe je hetzelfde als met een echte bowlingbal. Alleen mag je de controller natuurlijk niet loslaten...
Mijn move-controller verandert in een bokshandschoen en het is tijd om in de ring te stappen. Het kan niet anders of boksen moet een gevaar voor jouw omgeving zijn. Zeker wanneer je tegen elkaar speelt, mag je niet vergeten dat je naar het televisiescherm moet kijken en niet naar elkaar. Het principe is heel eenvoudig: je beweegt je controller door de lucht zoals je met je vuisten op je tegenstander zou slaan. Tussendoor moet je natuurlijk je eigen lichaam beschermen door je gezicht en je buik af te dekken. Een energiemeter geeft aan of het nodig is even op adem te komen, de gezondheidsmeter toont wie het dichtst bij de genadestoot zit. Niet dat je van de eerste slag noodzakelijk knock-out gaat, meestal moet ik mijn tegenstander een paar keer tegen de mat meppen.
Het duurt dus wel even voor ik mijn eerste wedstrijd gewonnen heb. In de voorlaatste ronde gaat mijn opponent voor de derde en laatste keer tegen de grond. In mijn volgende duel gaat het iets sneller en ligt hij er al vanaf de tweede poging. Mijn derde vechtpartij loopt minder positief af. Ik ga zelf vroeg tegen de vlakte en kan nadien alleen maar iedere ronde nipt het einde halen. Zelf aanvallen is behoorlijk moeilijk en ik verlies logisch op de punten. Het boksspel zit goed in elkaar en de controller maakt het zelfs vrij realistisch. Spring gerust heen en weer zoals een echte bokser, het zal je eigen techniek alleen maar ten goede komen. Het boksen is wel best vermoeiend. Je slaat ook voortdurend met dezelfde arm en die kan intussen wel wat rust gebruiken. Benieuwd of dat met boogschieten mogelijk is.
De bewegingen vallen nogal mee, maar uiteraard stelt ook boogschieten de spieren in mijn arm op de proef. Boogschieten is de enige sport die ook in de eerste editie van het spel was opgenomen. De sport is natuurlijk ideaal voor dit concept. In tegenstelling tot de andere sporten neemt boogschieten wel een beetje afstand van het realisme. De velden lijken wel op een minigolfversie voor boogschieten. Er vliegen ballonnen en andere voorwerpen door de lucht, die punten opleveren wanneer ik raak tref. Hier en daar duiken ook de traditionele schietborden op met een topscore wanneer ik de 'bulls eye' tref. Moeilijk is het allemaal niet en geen enkele partij van de bronzen cup gaat verloren. In duel met familie of vrienden zal het boogschieten veel aangenamer zijn, want dan strijdt iedereen met gelijke wapens.
Een pijl neem je uit je rughouder door de controller even achter je hoofd te bewegen en vervolgens te richten zoals een echte boogschutter dat zou doen. De meeste wedstrijden bestaan uit drie tot vijf ronden en de winnaar is de diegene die de meeste ronden wint. Naast gewone schietoefeningen bevat het spel zelfs een memory game met pijl en boog. Origineel is het wel, maar ik verkies toch het boogschieten uit het spel 'Summer Stars 2012', dat als alternatief voor het officiële spel van de Olympische Spelen verscheen. Ook een aanrader voor wie het allemaal iets realistischer wil zien. In dat spel krijgt immers ook de wind een belangrijke rol en dat maakt het veel moeilijker. In 'Sports Champions 2' spelen we de kermiseditie, maar daar is in een familiegame natuurlijk niets mis mee. Al zal boogschieten niet mijn favoriete sport in dit spel worden.
En zo komen we op de skipiste terecht. Tussen de zes andere sporten heeft deze misschien wel het meeste potentieel om te verrassen. De besturing blijkt erg eenvoudig. Door de controller naar beneden te bewegen, laat ik mijn skiër hurken en dus snelheid maken. In de lucht of op minder snelle stukken van de piste richt ik de controller op ter hoogte van de borstkas om hem recht te laten staan. Om snelheid te maken moet ik mijn stokken door de sneeuw halen door identiek dezelfde beweging in de woonkamer te maken. Sturen is echter veel moeilijker. Daarvoor moet ik de controler links en rechts van mij bewegen zodat mijn skiër op het juiste been gaat steunen om een bocht te maken. Helaas valt de controller hier regelmatig uit, omdat hij nogal snel buiten het bereik van de camera terechtkomt. Gelukkig hoef ik hem niet iedere keer opnieuw in te stellen en vindt het oog van de camera mij altijd snel terug. Toch loopt de besturing hierdoor regelmatig mis en dat is een beetje frustrerend.
Dat het allemaal heel fantasierijk mag zijn in 'Sports Champions 2' blijkt wanneer ik het tegen de eindbaas van de bronzen cup mag opnemen. Geen stoere Zweed of Oostenrijker, maar wel de Yeti. Zo verschrikkelijk blijkt de sneeuwman echter niet en ik kom als eerste over de streep. Vervolgens leer ik springen van een kleine schans, zoals Tom Waes dat eerder dit jaar probeerde. Gelukkig is het allemaal niet moeilijk in een virtuele wereld en op een salto meer of minder kijk ik niet. Ook leuk is een skiwedstrijd tegen een skister in een minirokje. Het wordt plots veel warmer in de kamer dan het voor haar moet aanvoelen...
We laten de rust terugkeren met een partijtje golf. En wat blijkt, het is niet alleen een rustgevende sport, golf is ook uitermate geschikt voor de move-controller. Net zoals in de andere sporten moet ik eigenlijk dezelfde bewegingen maken als in de werkelijkheid. Dat wil zeggen dat ik me schuin voor het televisietoestel moet opstellen, de controller tot achter mijn schouder naar boven halen en vervolgens zo stabiel en hard mogelijk zwaaien om dat kleine balletje in de richting van de hole te doen vliegen. Aangezien ik veel uitleg en tips krijg, is het allemaal niet bijzonder moeilijk, maar toch maakte deze sport voor mij al de meeste indruk. Een speciale meter geeft aan hoe hard ik precies moet slaan, dus het is altijd goed afmeten hoe snel ik de controller laat zwaaien. De wind is een factor om rekening mee te houden en bij het putten geven speciale lijnen aan waar er zich lichte hellingen bevinden.
Humor is ook hier nooit ver weg. Sla maar eens een bal in het publiek dat langs de kant staat toe te kijken. Ze zien het balletje pas op het laatste ogenblik komen en werpen dan nog snel hun handen voor hun gezicht. Natuurlijk is deze sport niet alleen voor figuranten gevaarlijk, maar ook voor je televisietoestel en andere meubelstukken. Dat armbandje dus niet vergeten, zodat die controller niet meevliegt met het golfballetje.
Ik sluit mijn sportieve namiddag af op de tennisbaan. En nog meer dan bij golf weet deze sport mij te verrassen. Tot hiertoe heb ik nog maar zelden geslaagde tennisgames gespeeld. Doorgaans is het veel te gemakkelijk, maar de move-controller biedt natuurlijk nieuwe mogelijkheden. Een goede raad om mee te beginnen: breid die speelruimte van de vorige sporten nog maar een beetje uit. De controller zal nu echt alle kanten uit vliegen en in mijn eerste twee wedstrijd heb ik toch een stoel en een kast getroffen. Gelukkig kunnen die controllers tegen een stootje, net als mijn stoelen en kasten. Met een mooie speelruimte is er echter niets aan de hand. Aangezien ik in mijn vrije tijd regelmatig badminton speel, moest ik dat racket toch snel onder controle krijgen. Niets is minder waar, de eerste pogingen zijn een ramp en ik voel me net als op een echte tenniscourt. Maar stilaan leer ik mijn racket te behandelen en aanstormende ballen te beoordelen.
In het begin sla je werkelijk op iedere bal te vroeg of te laat. Je kan zelfs bepalen waar op je racket de bal landt, zodat je kunt lobben en droppen. Wanneer je dit niet perfect doet, loopt het natuurlijk mis. De controller valt nog vaker dan tijdens het skiën buiten bereik van de camera, maar die bewegingen zijn nodig om de kracht van de ballen te bepalen. En de camera weet zich ook nu snel te herstellen. Het onderdeel tennis wordt, krijgt hier en daar veel kritiek en wordt het zwakste punt van dit spel genoemd, maar wij vonden het best leuk. Natuurlijk is het frustrerend wanneer de besturing niet optimaal verloopt, maar dat kan je verhelpen door de technieken onder de knie te krijgen.
Na een leuke namiddag is het tijd voor ons oordeel van dit spel. 'Sports Champions 2' is zowel solo als met vrienden bijzonder leuk. De ene sport is al geslaagder dan de andere, maar nooit hebben we het gevoel dat iets niet werkt of vervelend is. Vooral sporten als golf en boksen zijn mooi uitgewerkt en blijken perfect geschikt voor de move-controller. Dat systeem van Sony scoort ook nu weer goede punten, want het contact tussen controller en camera verloopt meer dan behoorlijk. Of het spel de concurrentie kan aangaan met games voor de gloednieuwe Wii U valt nog af te wachten, maar voor de eigenaars van een Playstation 3 is dit spel zeker een aanrader voor de feestdagen. Enkel opletten dat de kerstboom ver genoeg staat. Intussen is het hier trouwens hoog tijd geworden voor douche...
