Waarom je 'role playing games' bij voorkeur in de zomer speelt

Zo'n stevige, epische, langgerekte 'role playing game' is eerder iets voor barre winteravonden, zeg je? Ook! Maar de zomermaanden zijn evengoed een uitstekende tijd om je aan een rpg te wagen. Hier zijn vijf redenen waarom.

Of je ze nu op een naar je vakantieoord meegegriste laptop speelt, of op de console die in je vakantiehuisje staat: 'role playing games', waarin je een fantasiepersonage doorheen een tientallen uren durende queeste loodst, hem of haar constant sterker maakt, en er na de epische finale ook nog een beetje de immense gamewereld mee blijft verkennen, zijn een ideaal spellengenre voor de zomer. Want, bijvoorbeeld, ...

1 / Ze duren lang

Net zoals je die vuistdikke turf van een roman bewaart voor op het stranddekentje, houdt het steek om ook een rpg te houden voor een moment in het jaar waarin je wat meer tijd hebt. Waar de verhaallijn van een 'Call of Duty' zo'n vijf à zeven uur duurt, en die van een 'Assassin's Creed'- of 'Grand Theft Auto'-game ongeveer dertig, doet een role playing game je zo'n vijftig tot zeventig uur spelen voordat je de centrale queeste hebt afgewerkt. Op voorwaarde dat je niet teveel bent blijven hangen op de zijmissies, of je die laatste na de verhaalfinale niet nog wat wilt blijven spelen omdat je de gamewereld nog lang niet beu bent: met die 'zijcontent' erbij ben je honderd(en) uren zoet.

2 / Je hebt iets om over te discussiëren

Het is bij uitstek in dit genre dat de meest tot de verbeelding sprekende game-momenten zich aandienen. Epische wendingen in het verhaal. Kloeke dialoogscènes waarin je qua temperament en karakter je mannetje moet staan. Morele, psychologische en menselijke dilemma's waarin je verplicht wordt om een richting te kiezen. Aan het einde van de drie 'Mass Effect'-games heb je bijvoorbeeld meermaals de keuze gekregen om genocide te plegen op een buitenaards volk, en het bed in te duiken met een partner van hetzelfde of een ander ras. Of geslacht. Het maakt van dit soort spellen, als je tenminste andere gamers in je vakantiegezelschap hebt, een mooi gespreksonderwerp voor op avondlijke barbecues, terrasjes of kampvuren.

3 / Ze kosten niet teveel fysieke moeite

Tijdens de warmste dagen van de zomer ga je geen extra verhitting van je lijf opzoeken door een constante nieuwe adrenalinerush. Actie- en shootergames zijn daarom minder geschikt voor de zomer. Maar rpg's? Die vereisen vooral tactisch inzicht, een scheutje gezond verstand en veel geduld, wat hen gezapig genoeg maakt om je okselvijvers nog wat af te wenden. Alhoewel er op dit gebied wel gradaties zijn: kies, als je niet teveel aan het zweten wilt slaan, liever voor een 'turn-based'-rpg à la 'South Park: The Stick of Truth' of 'Divinity: Original Sin' dan voor een actie-rpg als 'Mass Effect' of 'Fallout 3'.

4 / Ze zijn in- en uitstapbaar

Dat het uitspelen van rpg's een werk van lange adem is, betekent niet dat je er halve dagen aan een stuk op hoeft te zitten rammelen. De betere games uit dit genre laten je je voortgang op ieder moment opslaan, zodat je hen altijd kunt verlaten of er weer op kunt inpikken. Bij actiegames, die bestaan uit adrenalinerushes en 'checkpoints', is dat wel iets anders. Wel opletten: in heel wat rpg's kun je niet opslaan en het boeltje verlaten wanneer je in gevecht bent.

5 / Ze brengen mentale verfrissing

De meeste rpg's spelen zich af in een barre, kille wereld, en doen je dus mentaal afreizen naar een plaats waar het veel minder heet is dan het vakantieoord waar je momenteel vertoeft. Van de ijzige toendra's en bergen van 'The Elder Scrolls V: Skyrim' tot de tochtige kerkers van 'Diablo III': koude omgevingen zijn meestal je deel in een role playing game. En dat psychologische effect van een game op je eigen perceptie van warmte of andere fysieke ongemakken - tot zelfs pijn toe - is ècht niets om mee te lachen: het wordt zelfs gebruikt in de medische wereld. In de game 'SnowWorld' lopen patiënten van brandwondencentra door een virtuele wereld vol gletsjers, pinguïns en sneeuwmannen terwijl een verpleegster hun verbanden ververst. Dat laatste is een ronduit onaangename en zelfs ronduit pijnlijke ervaring, die - zo bewees onderzoek tenminste - een beetje wordt verlicht dankzij de 'koude' wereld van SnowWorld.