Gps maakt ons slechtere chauffeurs

Gps'en doen niet alleen verstrooide of goedgelovige chauffeurs in meren en wegenwerken rijden, ze maken alle chauffeurs gewoonweg slechter. Dat bleek uit een simpel maar doeltreffend experiment door twee Britse universiteiten.

Vrijwilligers kregen computergestuurde opdrachten te vergelijken met wat een gps tijdens het rijden. Hoe complexer de instructies, hoe sneller ze redenen hoe vaker ze bijstuurden. Gevaarlijker: ze letten ook minder op overstekende voetgangers.

"Een simpele instructie was geen probleem tegen het rijden. Maar zodra ze een complexe boodschap te horen kregen, zoals twee richtingen na elkaar, dan had dat wel een impact op hun chauffeurskunsten", legt dr Polly Dalton uit.

Driekwart van de vrijwillers zegt het kaartje enkel te gebruiken ter bevestiging of verduidelijking van de audio-informatie, wat meteen het belang aan de gesproken instructies onderstreept.

"Er is al veel energie gekropen in het ontwerpen van een visueel vriendelijke gps, maar er moet ook aandacht geschonken worden aan de vocale instructies", merkt ze nog op. Die moeten eenvoudig en eenduidig tegelijk zijn.

Haar collega dr Pragya Afarwal treedt haar bij: "We steunen steeds meer op technologie voor navigatie, dus is het belangrijk dat die hulptechnologie ons ondersteunt in plaats van afleidt."

Uit andere onderzoeken bleek al dat 19 procent van de chauffeurs al eens toegaf afgeleid te zijn door hun gps. Maar, en dat is belangrijk: dat is niet veel meer dan wie met een kaart op schoot rijdt (17 procent).

Weg met de gps? Dat nu ook weer niet. "Gps-begeleiding is nog altijd beter dan te proberen straatnaambordjes te lezen, die soms tientallen meters ver weg staan of te hoog zitten voor een chauffeur. Dat is nog veel gevaarlijker", maakt Andrew Howard van de Britse organisatie voor verkeersveiligheid zich sterk.

Uit een Nederlandse studie was dan weer gebleken dat een gps een positief effect had op het aandachts- en stressniveau.