"Korte, dikke mens op komst": taal van prairiehonden ontcijferd
Prairiehonden, knaagdieren uit de familie van de eekhoorns, hebben een eigen, relatief complexe taal. De doorsnee mens hoort een monotoon gepiep, maar uit Amerikaans onderzoek blijkt dat ze gedetailleerde beschrijvingen van dreigingen kunnen doorgeven als ze alarm slaan, meldt de website Treehugger.com.
De bioloog Dr. Con Slobodchikoff van de universiteit van Noord-Arizona heeft samen met zijn studenten gedurende 25 jaar de roep (het gepiep) van de Gunnison-prairiehonden bestudeerd. Hij kan vandaag stilaan beweren dat hij al heel wat van hun taal begrijpt.
Via sonogrammen en statistische analyses werd de roep van de prairiehonden vergeleken bij bijvoorbeeld de komst van een hond, van een coyote of van een mens. In wat wij enkel horen als hoog gepiep zitten dermate subtiele verschillen dat Slobodchikoff zelfs spreekt van klinkers en medeklinkers en substantieven en adjectieven. Met die 'woorden' kunnen prairiehonden redelijk exact omschrijven welke dreiging er op komst is.
Heel concreet vergissen prairiehonden zich nooit tussen pakweg een herdershond en een coyote (die toch sterk op elkaar gelijken), maar ook niet tussen een mens met een geel of met een groen T-shirt. Ook een omschrijving of je groot of klein en dun of dik bent, wordt meegeleverd.
Dr. Con Slobodchikoff wijst erop dat er nog heel wat 'gebabbel' is tussen prairiehonden onderling, dat niet kan ontcijferd worden omdat wij de context niet kennen. Maar hij toont met zijn onderzoek alvast aan dat 'taal' niet alleen eigen is aan de mens.
Meer toelichting in het filmpje hieronder:
