Wat een jaar zonder suiker met je doet
De Amerikaanse moeder Eve Schaub besloot haar man en dochters gedurende een heel jaar op een suikervrij dieet te zetten. Al snel ontdekte ze dat dit zoete ingrediënt een grote impact op haar leven had.
Eve begon aan haar suikerloos jaar nadat ze een documentaire had gezien over de invloed van suiker op ons lichaam. Haar ervaringen deelt ze in het boek Year of No Sugar. "Overal waar ik ging, zag ik suiker. Mijn man steunde me meteen toen ik hem zei dat ik een jaar lang zoetigheden uit ons huis wou bannen. De kinderen, een dochter was toen zes jaar en eentje elf jaar, waren heel wat minder enthousiast. De eerste dag was de ergste. Ons jongste meisje bleef maar vergeten dat ze niet meer mocht snoepen en de oudste vond het aanvankelijk verschrikkelijk. Maar uiteindelijk draaide ze bij en vond ze dat onze suikervrije levenswijze ons speciaal en uniek maakte."
Een zoete zonde
Het gezin meed elke vorm van toegevoegde suikers, als kristalsuiker, maar ook glucose-fructosestroop, honing, ahornsiroop en zelfs artificiële zoetstoffen werden van het menu geschrapt. Eve begon als een gek de verpakkingen van verwerkte voeding in de winkel te bestuderen. Met als besluit dat bijna elk verwerkt voedingsmiddel een of andere vorm van suiker bevat. Elk familielid mocht af en toe met een product zondigen dat een kleine hoeveelheid suiker bevatte. Eve zelfs opteerde voor een glas rode wijn. Een keer per maand genoot het gezin samen van een dessert.
Niet afgevallen
Een verrassing was dat het experiment geen wonderen heeft verricht voor de lijn van Eve. "Het zal voor velen een teleurstelling zijn, maar ik ben niet vermagerd in die periode. Maar ik merkte wel andere veranderingen op. Mijn smaakpapillen begonnen zich sterker te ontwikkelen. Na een tijdje begon alles anders te smaken. We voelden ons ook gezonder en leken minder ziek te vallen. Het heeft me echt verbaasd hoeveel voedingsproducten suiker bevatten. Zo moest ik plots zelf mayonniase maken, zelfs in spek uit de supermarkt zit suiker. Twee jaar na het experiment bak ik nog altijd zelf brood, want de voorverpakte broden uit de supermarkt zijn verborgen suikerbommen. Ook suikerloze tomatensaus vinden is niet evident."
"Na dat jaar hebben we ons helemaal niet op suiker gestort, zoals velen hadden verwacht. 1 januari 2012 heb ik gevierd met een snoepreep, daarna ben ik gaan slapen. Nu eten we wel weer suiker, maar veel minder. Maar ons smaakpalet is nog altijd gevoeliger. Vroeger was ik dol op grote stukken taart, nu ga ik eerder voor een subtielere fruitsorbet. Als we een dessert nemen, is het altijd klein en speciaal", gaat Eve verder.
"Niet iedereen moet dit dieet zo strikt houden als wij hebben gedaan. Maar het is wel belangrijk dat je je ervan bewust wordt hoeveel suiker we elke dag opnemen. Iedereen moet zijn eigen beslissingen over voeding maken. Suiker is helemaal niet zo onschuldig als soms wordt voorgesteld en het is alomtegenwoordig. Hoe beter je je hierover informeert, hoe bewuster je ermee kunt omgaan", geeft Eve nog mee.
