'Assassin's Creed' uitgelegd voor niet-gamers

Krijgt u kop noch staart aan wat u ziet in de trailer van videogameverfilming 'Assassin's Creed'? Dat komt wellicht omdat u geen gamer bent, en de ondertussen al negen jaar lopende raamvertelling van de gamereeks aan u voorbij is gegaan. Tijd om een paar essentiële elementen uit die complexe mythologie uit te leggen.

Wat zit Michael Fassbender in de trailer van de 'Assassin's Creed'-film aan die rare machine te bengelen, terwijl hij tegelijkertijd ergens in de middeleeuwen, met een kap over het hoofd, over daken lijkt te springen en op corniches lijkt te klauteren? Spelers van de games weten het. Tijd om ook aan de rest van het publiek uit te leggen waarover het allemaal gaat. Hier zijn acht elementen uit de trailer die wellicht wat meer uitleg nodig hebben.

0:13 - Assassijnen vs. Tempeliers

De kern van de mythologie waarrond 'Assassin's Creed' draait, is de eeuwige strijd tussen twee geheime genootschappen. De protagonist van de inmiddels negen afleveringen uit de gamereeks is een Assassijn, of een lid van een geheim Islamitisch genootschap dat echt bestond in het Jeruzalem ten tijde van de Kruistochten, en zich had bekwaamd in snelle sluipmoorden om verzetsdaden te plegen tegen zowel de Roomse bezetter als lokale islamitische leiders die misbruik maakten van hun macht. Het rivaliserende verbond, de ridderorde van de Tempeliers, ontstond eveneens in de Kruistochten, niet toevallig het tijdperk waarin de eerste 'Assassin's Creed'-game uit 2007 zich afspeelde.

0:35 - Abstergo

Latere 'Assassin's Creed'-games toonden echter dat de twee genootschappen in de vertelling van de reeks al veel vroeger bestonden, en ook tot in de hedendaagse verhaallijn (waarover zo dadelijk meer) nog aanwezig zijn: Abstergo, het hightechbedrijf dat wordt getoond in de trailer, is bijvoorbeeld een vazalonderneming van de Tempeliers. De oriëntatie van de twee groeperingen in de games is ook helemaal niet religieus van aard, zoals dat bij hun historische tegenhangers wel het geval was: hun drijfveren zijn eerder ideologisch. De Tempeliers staan, in grote lijnen, voor een samenleving waarin orde en gehoorzaamheid de kern vormen, de Assassijnen knokken dan weer voor het behoud van individuele vrijheid.

0:46 - Uitschuifbare dolken

Het wapen waarmee de protagonisten uit de 'Assassin's Creed'-games hun doelwitten te lijf gingen, was een dolk die uit een speciaal mechanisme rond de sluipmoordenaar zijn pols kwam geschoven wanneer hij het juiste signaal gaf met zijn vingers. Die 'hidden blade' kon worden gebruikt om stille sluipmoorden te plegen in een menigte, of een doelwit van bovenuit te bespringen en bij landing het mes in diens slagader te schuiven. De Assassijnen uit de negen games bedienden zich evengoed van zwaarden, bommen, gif en pistolen om hun slachtoffers uit te schakelen, maar de uitschuifbare dolk werd het handelsmerk van de reeks.

0:51 - De Animus

Het hele idee van de 'Assassin's Creed'-franchise draait om de fictieve wetenschappelijke ontdekking dat ieder mens de herinneringen van zijn voorvaderen in zijn dna draagt. Met de Animus, een machine die die herinneringen decodeert, kan hoofdpersonage Callum Lynch (Michael Fassbender) dus gebeurtenissen uit het leven van Aguilar herbeleven, een voorvader die ten tijde van de Spaanse Inquisitie lid was van de Assassijnenorde. Net als de meeste games uit de reeks heeft de film duidelijk een hedendaagse en een historische verhaallijn, die elkaar kruisen via de Animus. Een opmerkelijk verschil is dat de Animus uit de film op een reusachtige robotarm lijkt, terwijl het in de games gewoon een bed was waar het hoofdpersonage op moest liggen.

0:56 -Een historisch tijdperk

De afgelopen negen jaar kwam er quasi jaarlijks een nieuwe 'Assassin's Creed'-game op de markt, en in het voorjaar was het telkens weer een verrassing welk historisch tijdperk de makers deze keer hadden gekozen. De eerste game speelde zich bijvoorbeeld af in Jeruzalem, Damascus en Akko tijdens de derde kruistocht, de drie daarop volgende games behandelden Firenze, Venetië, Rome en Constantinopel tijdens de Renaissance, de vier opvolgers daarvan toonden in grote lijnen de opkomst van de Verlichting: van de kortstondige opkomst van het democratische vrijbuitersstaatje Nassau via de Amerikaanse onafhankelijkheidsstrijd tot de Franse revolutie. 'Assassin's Creed: Syndicate', vorig jaar, toonde het Londen uit de hoogdagen van de industriële revolutie. De film speelt zich af aan het einde van de Reconquista, waarin Spanje zich bevrijdde van de Moorse bezetter, maar waarin tegelijkertijd ook het begin van de Spaanse Inquisitie werd ingeluid.

1:08 - Historische figuren

In de 'Assassin's Creed'-film staat het Spanje uit de Inquisitie centraal. En net als de hoofdpersonages uit de games komt Aguilar oog in oog te staan met historisch waarachtige figuren. In 'Assassin's Creed' is dat bijvoorbeeld grootinquisiteur Tomas de Torquemada (Javier Gutierrez), een Spaanse monnik die de eerste grootinquisiteur werd. Dat plaatst de gebeurtenissen van de game ergens in de late vijftiende eeuw. In de gamereeks kwamen de spelerpersonages onder meer Leonardo Da Vinci, Rodrigo Borgia, George Washington en Marquis de Sade tegen.

1:12 - Parkour

De games speelden zich meestal af in een historische renditie van een grote wereldstad, die bijna op schaal was nagemaakt in een 3D-model. Om die snel te kunnen doorkruisen, bedachten de makers het spelerpersonage met parkour-achtige vaardigheden, waardoor ze als een soort historische Super Mario supersnel over daken en corniches konden klauteren, maar op dezelfde manier ook hun tegenstanders snel konden uitschakelen. Die dynamiek zit, zo getuigt de trailer, ook in de film.

1:56 - De 'Leap of Faith'

Op het einde van de trailer duikt Fassbenders personage van een hoge toren af, wat de niet-gamende kijker zich misschien doet afvragen hoe hij dat in godsnaam zal overleven. Heeft hij een parachute? Kan hij vliegen? Nee: de waarheid is wellicht dat hij in een handig opgestelde hooikar zal landen. Die 'leap of faith', of geloofssprong, was namelijk het vehikel waarmee de spelerpersonages in de games snel weer van een gebouw konden duiken waar ze met veel tijd en moeite waren op geklauterd. Het wordt interessant hoe de makers van de film dat zullen uitleggen aan een cinemapubliek: een film vraagt doorgaans iets minder 'suspension of disbelief' van zijn kijkers, abstractie van dingen die in het echte leven niet kunnen, dan een videogame van zijn spelers.