‘Deathloop’ wordt een letterlijk tijdloze, gewelddadige sixties-rave
Hield je wel van de dolle, moorddadige pret in Dishonored en Prey? Dan zal Deathloop, een nieuwe game van dezelfde makers, ook wel wat voor jou zijn. Deze ‘moordpuzzel’, zoals de makers hem betitelen, komt pas in september op de markt, maar wij kregen al een exclusieve gameplaydemo.
Normaal gezien moest je nu ongeveer al Deathloop kunnen spelen, ware het niet dat de release van de game, een nieuwe firstperson-actiegame van Dishonored- en Prey-maker Arkane Studios, met enkele maanden werd uitgesteld. De nieuwe lanceringsdatum is nu 14 september, wat natuurlijk nog erg lang is. Waarom er nu al wat over vertellen dan? Omdat uitgever Bethesda ons exclusief een nieuw tipje van de sluier wilde oplichten, en omdat ondergetekende behoorlijk uitkijkt naar de game. Ik hou helemaal niet van hypes, maar bij Deathloop slaag ik er niet goed in om mijn normaal gezien strak over de bek getrokken professionele mombakkes op te houden.
Woelige sixties
Waarom? Ten eerste is het de setting die me pakt. Het eiland Blackreef, waarop je hoofdpersonage Colt iedere keer dat hij overlijdt weer wakker wordt op hetzelfde strand, is qua geologie gebaseerd op de Faeröer-eilanden (ergens tussen Noorwegen, IJsland en Schotland in), maar het decor doet heel erg sixties aan, zij het bevolkt door een hele hoop halve gekken die zich er hebben gevestigd om er tot in de eeuwigheid te blijven feesten.
“We hebben veel tijd gestoken in de visuele stijl van de plaats”, zegt artdirector Sebastien Mitton. “Blackreef is een eiland waar je iedere dag opnieuw moet beginnen, dus de omgeving moest tegelijkertijd verrassend blijven én vormelijk coherent zijn. Alles baadt in een retro-scifi-sfeer, en onder meer de details en het kleurgebruik moeten doen denken aan de klassieke tv-reeks ‘The Avengers’, of de James Bond-films uit het Sean Connery-tijdperk.”
Te wapen!
Goed, maar je bent hier wél mooi om geweld te plegen in Deathloop. Met pistolen en machinepistolen (die eventueel dual wielded kunnen worden gebruikt: één in elke hand), machinegeweren, shotguns, en een machete, onder meer. Bovendien krijg je ook speciale krachten, want Deathloop is weer een zogeheten immersive sim: alles wat erin gebeurt is gebaseerd op een complex fysicasysteem, waardoor je de vrije keuze hebt in wat je doet. Je zou de krachten die Colt gaandeweg opbouwt kunnen laten voor wat ze zijn, en alleen je vuurwapens doen blaten. Maar dan vergeet je dat je bijvoorbeeld over krachten beschikt waarmee je jezelf kunt teleporteren, de tijd eventjes kunt terugdraaien, tijdelijk onzichtbaar wordt, je tegenstanders via kinetische krachten in het rond kunt gooien voordat je ze vol lood pompt, en – mijn voorlopige favoriet tussen alles wat ik tot nu toe zag – alle kogels van je tegenstanders absorberen, om ze vervolgens met één epische explosie weer alle hoeken uit te blazen. “Immersive sims zijn natuurlijk ons handelsmerk geworden”, zegt gamedirector Dinga Bakaba. “Wie Dishonored of Prey heeft gespeeld, zal zich meteen thuis voelen in Deathloop. Alleen doen we bij deze nog wat gekker.”
Groundhog Day
Wanneer Colt de eerste keer wakker wordt op dat strand, weet hij niet meer wie hij is, maar merkt hij al snel dat de andere inwoners van het atol op hem aan het jagen zijn. “Tegen hun zin”, zegt Bakaba. “Het zijn rijkelui, die eigenlijk naar het eiland zijn gekomen om er tot in de eeuwigheid te feesten en daar ook goed geld voor hebben neergelegd, maar in hun contract staat dat ze gewapenderhand moeten optreden als er een spelbreker – jij dus – opduikt.”
Nog eens: hoe Colt in deze nooit ophoudende sixtiesrave is beland, en waarom hij er ook weer uit wil, weten we niet: dat zal het verhaal van de game je wel vertellen wanneer je hem speelt in september. Maar Bakaba wist ons wel uit te leggen wat je precies moet doen: om uit die tijdlus te geraken, moet je een aantal sleutelfiguren op Blackreef – zogeheten Visionaries – omleggen. Je moet daarvoor naar vier verschillende gebieden trekken, van stedelijke tot natuurlijke decors, waar ze zich op vier verschillende tijdstippen van de dag kunnen bevinden. Op die vier dagdelen zien de omgevingen er ook lichtjes verschillend uit, en kun je bijvoorbeeld ‘s avonds zelfs doorgangen vinden die er ’s ochtends niet zijn.
Geen ‘Roguelike’
Ook belangrijk is Residuum, een mysterieuze grondstof die ervoor zorgt dat je bepaalde wapens en krachten permanent behoudt telkens wanneer je sterft. Want het is niet de bedoeling dat Deathloop een masochistische bedoening à la Returnal of The Binding of Isaac wordt, verzekerden ze me bij Arkane. “Je verliest al je shit wanneer je sterft, tot op een bepaald punt”, zegt Bakaba. “Maar het is geen Roguelike. Deathloop is een verhalende game, en iedere keer dat je opnieuw moet beginnen, wordt goed gekaderd in het verhaal. Je rondt het verhaal pas af wanneer je de acht Visionaries in één tijdlus hebt gedood, het spel wordt niet opgeslagen wanneer je er maar ééntje omlegt. Maar tegen die tijd zul je zo oppermachtig zijn geworden dat het aanvoelt als een overwinningsrondje.”
