‘Gears of War: E-Day’ jaagt frisse wind door klassieke gamereeks
“Crazy shit for crazy times”: de eerste keer dat het iconische kettingzaaggeweer het daglicht ziet, is wel een momentje in ‘Gears of War: E-Day’. Een vette knipoog naar het roemruchte verleden van de reeks, die al meegaat sinds 2006 maar nog lang niet versleten is. De nieuwste game biedt een beresterke prequel die zowel nieuwkomers als oude rotten zal bekoren.
KIJK. De trailer geeft de dreigende sfeer en de realistische interactie tussen de personages goed weer
‘Gears of War’ is een van de klassieke Xbox-reeksen, en met ‘E-Day’ verschijnt voor het eerst in lange tijd weer een titel exclusief voor Xbox (en pc) en niet voor PlayStation. Het verhaal speelt zich af veertien jaar voor de eerste game. De mensheid op de planeet Sera wordt brutaal aangevallen door vreemde, afzichtelijke wezens die uit de bodem kruipen en die bovendien overweg kunnen met vuurwapens. Wanneer eentje voor het eerst ‘sapiens!’ gromt, maakt dat wel indruk. En vele keren daarna ook.
De prequelinsteek jaagt echt een frisse wind door de reeks. Om te beginnen biedt het eerste contact met die Locust natuurlijk een vruchtbare voedingsbodem voor een stad vol vluchtende burgers, paniekerige dialogen en een drukkende, grimmige horrorsfeer. Voeg daar nog die prachtige jaren 80-esthetiek aan toe en je hebt een game bomvol karakter.
Het verhaal speel je lineair, al heb je ook middelgrote zones waarin je vrij kan rondlopen en zijmissies kan voltooien, zoals een gezin ontzetten dat zich verschanst in een appartement. Dat werkt goed, maar de allerbeste keuze van ontwikkelaar The Coalition is om het verhaal heel klein te houden, met de focus op één team in de stad Kalona. Uit de eerdere games weten we dat de Locust de hele planeet aanvallen, maar dat beseffen de personages in ‘E-Day’ nog niet. Oh ja, de ‘E’ in de titel verwijst uiteraard naar ‘emergence day’, de dag dat de wezens opdoken.
Knallen geblazen
De gameplay zit erg goed in elkaar. Vanuit een derdepersoonsperspectief vecht je tegen de indringers als een ‘Gear’, een belachelijk brede soldaat. Dekking zoeken tijdens het schieten is cruciaal, en dat drukt ook een klassieke stempel op de game. Tegelijkertijd krijg je ook alle ‘moderne’ bewegingen, zoals lopen, wegduiken en springen. Het voelt allemaal lekker aan, al blijft er toch nét genoeg houterigheid hangen die je zou verwachten bij zo’n brede gepantserde spierbundel.
Het kettingzaaggeweer is natuurlijk een icoon, maar de game blinkt ook uit met een uitgebreid arsenaal aan ander wapentuig. Van shotguns tot snipegeweren en alles ertussenin: ze voelen uniek en krachtig aan en zijn bovendien uitbreidbaar met een reeks vrij te spelen mods. Headshots en andere treffers voelen erg bevredigend aan en de gamewereld is bezaaid met rode spullen, wat zoveel betekent als ‘schiet erop, en het doet boem!’. Gameplezier staat duidelijk op de voorgrond.
Meer fun met meer
Dat plezier komt ook terug in de coöp, want je kan het verhaal oldskool met zijn tweetjes in splitscreen spelen, en online ook met vier. Ook als solospeler krijg je gezelschap van andere Gears, wat inhoudt dat ze je kunnen reviven en dat je natuurlijk ook niet helemaal alleen al die creeps moet trotseren. Concreet kan je bijvoorbeeld als sniper focussen op headshots op sterke vijanden verder weg, terwijl je teamgenoten dichterbij de kleinere, snelle tegenstanders opruimen. De Locust gedragen zich trouwens erg slim, want ze veranderen vaak van positie en proberen je bijvoorbeeld te flankeren.
Met vrienden spelen is extra plezant in de Horde-modus, waarin je los van het verhaal samen golven van vijanden om zeep moet helpen. In de nieuwe Horde Siege-variant kan je ook op grotere kaarten met twaalf spelers aan de slag, in drie groepjes van vier die elkaar al dan niet kunnen helpen. Dat biedt een extra dynamiek, net als de missiedoelen en de verschillende uitbouwbare personagesoorten.
De game bevat ook een Versus-modus, een competitieve multiplayer die waarschijnlijk wel uitdraait op een koude douche voor nieuwkomers. Het niveau ligt hoog, en gelukkig heeft de game ook een uitstekende tutorial. De multiplayermodi worden nog uitgebreid met seizoensupdates, want het huidig aanbod aan maps en modi is wel aan de magere kant.
Beeld en geluid
Grafisch is ‘Gears of War: E-Day’ om door een ringetje te halen. De aandacht voor details is opmerkelijk, en zelfs de gelaatsuitdrukkingen van de personages voelen waarachtig aan. De tegenstanders ogen echt gevaarlijk en Kalona voelt aan als een echte stad waarin echte mensen plots de hemel op hun hoofd zien vallen. De stad doet op dat vlak denken aan ‘The Division 2’, waarvoor een plattegrond van Washington werd gedigitaliseerd om de straten realistisch te maken. De ontwikkelaars weten ook een sweet spot te vinden tussen die alledaagse vormgeving en dat hele dystopische ‘kijk, overal branden vuurtjes’-cliché dat we al zo vaak gezien hebben. Cinematografisch schieten ze ook goed raak met uitgekiende camerastandpunten, zonder arty-farty te willen doen.
Verder kwijten de stemacteurs zich uitstekend van hun taak. Hun stoere dialogen klinken opvallend menselijk, terwijl het gemakkelijk zou zijn om in een ‘Helldivers’-pastiche van militaire grootspraak te verzanden. Gelukkig is er ruimte voor een grapje hier en daar, genre: “Ik doe het volgens het boekje” - “Veeg je je gat ook af volgens het boekje?” Of: “Hoe kan het al ochtend zijn?” - “De tijd vliegt wanneer je kogels ontwijkt, jochie.” De personages hadden misschien wat dieper uitgewerkt mogen zijn, maar voor een shooter stoort dat geenszins.
De soundtrack is van een hoog niveau, alleen zijn we niet echt te spreken over het geluid dat tegenstanders maken buiten de gevechten. Wanneer je bijvoorbeeld langs desolate gebouwen loopt, hoor je opeens een gekrijs, maar je hebt – toch op onze tv – geen idee uit welke richting het komt. Het is aan de ene kant goed voor die dreigende sfeer, maar aan de andere kant sta je dan wel als een idioot rond te kijken naar waar dat onderkruipertje zit. Maar als dit zo ongeveer het enige minpuntje is, weet je dat deze game een knaller is.
Besluit: 9/10
‘Gears of War: E-Day’ is een sterke aanvulling op een klassieke gamereeks, een geslaagde mix van ouderwetse charme en moderne gametechnieken. Naast de beresterke gameplay is het vooral de uitstekende vertelstijl die veel lof verdient. Zeker met meerdere spelers is ‘Gears of War: E-Day’ een vet feestje dat dankzij de multiplayermodi nog lang kan blijven duren na het uitspelen van het verhaal. Een echt gemis voor PlayStation-gamers.