Gears of War 4: geen verrassingen maar o zo veel fun
Veel afwisseling, prachtige omgevingen en veel gameplezier. Dat is in een notendop Gears of War 4, een van de toppers van het najaar. Bijzonder solide en zonder pretentie, zoals de robuuste manschappen waarmee je ten strijde trekt in de thirdpersonshooter.
De makers van de game, die alleen verschijnt voor pc en Xbox One, willen het warm water niet opnieuw uitvinden. Je krijgt weinig wat je nog niet eerder hebt gezien, maar het is wel uitstekend uitgewerkt en voorzien van een mooie strik.
Verhaal
Het begint al met de manier waarop het verhaal wordt verteld. Op zich stelt het niet veel voor, maar het is zo opgedeeld dat het nooit verveelt. 25 jaar na de oorlog tegen de Locust krijgt de mensheid af te rekenen met een nieuwe monsterlijke plaag. JD Fenix, de zoon van de legendarische Marcus Fenix en Anya Stroud, trekt samen met enkele kompanen ten strijde tegen de doorgedraaide overheid en een horde lelijke monsters.
Het personage JD geeft ontwikkelaar The Coalition niet alleen een uitstekende kapstok om te verwijzen naar het verleden, het is ook een dankbaar onderwerp voor vader-zoonmopjes. Humor tref je dan ook vaak aan in de game. Doorgaans vrij droge, meestal ook vrij flauwe. Maar hij heeft net de juiste toon voor de absurde situatie waaraan de macho personages het hoofd proberen te bieden.
Uitzinnige wapens
Ze beschikken daarvoor over een aanzienlijk arsenaal oversized wapens, met als uitschieter het machinegeweer met de ingebouwde kettingzaag. Kogels vind je in overvloed en geregeld stoot je op enkele extra sterke wapens of een vast zwaar geschut voor de afwisseling.
Heel cool is dat je het verhaal met vier tegelijk kan spelen en dat je elkaars wapens kan uitwisselen. Ook wanneer je alleen met drie computergestuurde personages speelt, kan je hun wapens krijgen. En, niet onbelangrijk: ze komen je graag en vlot reviven wanneer je overmoedig bent geweest.
Gameplay
Op het vlak van gameplay verloopt het schieten uitermate vlot. De game steunt voor een groot deel op het zoeken van dekking, iets wat zonder moeite lukt. Van de ene dekking naar de andere lopen, hapert daarentegen al wel eens, en die schokkende bewegingen tijdens het lopen hadden ook niet gehoeven. Positief is dan weer dat de tegenstanders eens niet oerdom reageren, en dat je ook daar weer net genoeg verschillende types mag afknallen die zich anders gedragen.
Vechten is trouwens niet het enige gameplaytype. Welkome afwisselingen krijg je in enkele aparte gamefases waarin je basissen moet verdedigen, een razende achtervolging tot een goed einde moet brengen of je een weg moet banen doorheen een freaky storm. Net voordat je de game beu dreigt te raken, geven de makers er zo weer een frisse draai aan. En bovendien maken de gebeurtenissen je ook net benieuwd genoeg om te willen weten hoe het verhaal evolueert. Nadien heb je natuurlijk ook nog de uitgebreide multiplayer.
Het verschil
Gears of War 4 krijgt ten slotte nog een paar grote pluimen voor de prachtige omgevingen, iets wat je misschien niet zou verwachten in een shooter, een genre dat zich graag wentelt in grauwe grijze claustrofobische gangen. Niet dat je fabrieksomgeving kunt vermijden in de game, maar vaak geniet je ook van magnifieke wijdse vergezichten.
Dat je überhaupt de tijd hebt om eens rond te kijken, is ook een gevolg van het heldere opzet van de game. Het is altijd erg duidelijk wanneer een aanvalsgolf ten einde is, waardoor je steeds weet wanneer je de teugels even kan vieren.
De levels zijn ook zo slim opgebouwd dat het lineaire verhaal en de vaste routes geregeld aanvoelen als een open wereld die ademt, iets waar bijvoorbeeld Titanfall 2 met veel spectaculairder leveldesign minder in slaagt.
Besluit
De conclusie is dat Gears of War 4 weliswaar op veilig speelt, maar wel goed heeft nagedacht over alle gemaakte keuzes. De game zit uitstekend in elkaar en de makers houden altijd goed in het achterhoofd waar alles om draait: de fun. De game is gewoonweg heel plezant en verdient een plaatsje in ongeveer ieders collectie.
