'Lemmings Touch' raakt niet de juiste toets
De migratie naar een toestel met touchscreenbesturing had een waardige comeback kunnen inluiden voor de 23-jarige puzzelgame 'Lemmings'. Helaas is 'Lemmings Touch' niet de titel die dat voor elkaar zal krijgen: ontwikkelaar D3T verknalde een groot stuk van de bediening, en ook de nieuwe levels halen nooit het niveau van hun klassieke voorgangers.
Drieëntwintig jaar geleden was het leven simpel voor ondergetekende: er was 'Lemmings', en er was slapen. Perifere bezigheden, zoals huiswerk of het lief, sneuvelden zonder hartzeer voor die voorlaatste poging om het peloton groenharige knaagdieren door de volgende poort te krijgen. En ik was niet de enige. 'Lemmings' werd, in het begin van de jaren '90, de 'Angry Birds' van zijn tijd: de game die hersenkrakende gameplay wereldwijd op het menu van miljoenen spelers zette. Mediagigant Sony, die 'Lemmings'-uitgever Psygnosis in 1993 overnam om meteen al een eigen gamestudio in huis te hebben voor zijn nieuwe PlayStation-console, deed vervolgens erg weinig met de franchise, maar bracht de afgelopen jaren wel een reeks 'Lemmings'-remakes voor zijn PSP-, PlayStation 2- en PlayStation 3-consoles op de markt. Steeds met matig succes: het was alsof de gemiddelde gamer wel klaar was met games van dit slag. Pas met de opkomst van smartphones en tablets, en dus de 'Angry Birds'-gekte, kwam er opnieuw wat interesse in dit soort hersenkrakers. En dus vond ook Sony dat het weer tijd werd voor een nieuwe 'Lemmings'; zeker nu de fabrikant zelf, met zijn PS Vita-zakconsole, ook een toestel met een touchscreen op de markt heeft.
Het resulteerde dus in 'Lemmings Touch', waarin het er net als in de originele game op aankomt om de lemmingen die uit het luikje vallen veilig en wel van punt A naar punt B te brengen. Onderweg zijn er verschillende obstakels, waar een paar exemplaren uit de kudde zich een weg doorheen moeten graven, klimmen of bouwen. Gebeurt dat niet, dan keert de hele groep zich immers in de andere richting, waar ze zich geheid in de verdoemenis storten. De oude game werd eigenlijk een succes en een klassieker ondanks zijn nogal stroeve besturing, waarbij je met de joystick of de gamepad door verschillende optieknoppen moest scrollen, en was - als die technologie 23 jaar geleden op punt had gestaan - eigenlijk beter af geweest met touchscreenbesturing. 'Lemmings Touch' had een late goedmaker kunnen zijn, èn een remonte van de serie kunnen inluiden, maar helaas: ontwikkelaar D3T knalde 'm meters naast het doel.
Want laat het bijvoorbeeld net nù zijn dat de makers besloten om, na jarenlang doodgewone conversies van de originele game voor nieuwe platformen te hebben gemaakt, de boel volledig om te gooien: 'Lemmings Touch' bestaat voor het grootste deel uit nieuwe levels, die de quasi-perfectie van de originelen op nog geen kilometers afstand benaderen. En ook de touchscreenbesturing, het element waarrond de hele game draait, slaat de bal mis: in plaats van een stationair menu kozen de makers voor een moderner selectiewiel - in de vorm van een soort droomwolkje - dat de geselecteerde lemming blijft volgen, en dat bij momenten dus ook lelijk in de weg hangt. Voeg daar de al evengoed onnodige customization-mogelijkheden bij, en de slotsom wordt meteen duidelijk: 'Lemmings Touch' probeert te fiksen wat niet gebroken is, en dat verzwaart de boel alleen maar. Met gewoon nog één keer de oude levels, de klassieke bediening, betere graphics (zitten wel snor hier, alleen de nieuwe omgevingen zijn wat te druk) en het vandaag wèl relevante driesterrensysteem op een touchscreen hadden ze een potentiële hit in handen, nu is 'Lemmings Touch' eerder een misplaatste poging om een oude licentie uit de kast te halen. Met minder uitsloverij was het beter geweest.
