Smart-televisie is nog altijd niet zo slim

Een écht slimme televisie moet nog worden uitgevonden. Desondanks liggen er al jaren televisies waarvan de fabrikanten claimen dat ze 'smart' zijn. Laten we eerlijk zijn: zo slim zijn smart-tv's (nog) niet. Wat moet er in de toekomst gebeuren?

Wat heb je aan een televisie die verbonden is met het internet? De mogelijkheden zijn in theorie vrijwel eindeloos, maar omdat de gemiddelde consument over meerdere met internet verbonden apparaten beschikt, is niet iedere toepassing op een televisie even nuttig.

Zo leek het in de begindagen van smart-tv's een vereiste om een webbrowser op de tv beschikbaar te hebben. We hebben zelfs email clients op televisies gezien, maar omdat de bediening van dit soort toepassingen veel handiger werkt op desktops, laptops en mobiele apparaten met een touchscreen verdween de mailclient al snel van televisies en levert Google bijvoorbeeld standaard geen webbrowser meer mee bij Android TV.

Sinds de opkomst van de sociale netwerken van Facebook en Twitter proberen televisiefabrikanten mee te liften op het succes door ondersteuning hiervoor in hun televisies te bouwen. Dat lijkt op het eerste gezicht niet eens zo gek, want vooral Twitter wordt veelvuldig ingezet om nog tijdens de uitzending te discussiëren over televisieprogramma's. Hierop springen de makers van programma's dan weer in door een hashtag in beeld te tonen. Toch zullen er niet veel mensen zijn die zitten te springen om Facebook- en Twitter-apps op hun tv omdat deze net als browsers en mailclients veel handiger werken op andere apparaten.

Het spelen van games op de tv lijkt een voor de hand liggende toepassing, want veel mensen gebruiken er al televisieschermen voor. Dat gebeurt altijd met een losse console. Helaas kiezen televisiefabrikanten in de regel voor relatief zwakke processoren, waardoor alleen simpele spelletjes soepel draaien. Zelfs bij hele dure televisies worden er goedkope chips ingezet die niet snel genoeg zijn voor de wat zwaardere games.

Televisieschermen zijn van oudsher natuurlijk erg veel in gebruik om te kijken naar film- en videobeelden. Videodiensten zoals YouTube en Netflix zijn dan ook veruit de populairste toepassingen op de huidige smart-tv's. Met de komst van uhd-televisies is de rol van de videodiensten nog belangrijker geworden want uhd-content was als eerste via streaming beschikbaar. Dat is een interessante ontwikkeling, want tot nu toe waren het altijd de tv-zenders en de broadcastindustrie die nieuwe ontwikkelingen pushten.

Nieuwe nadelen

Smart TV heeft een paar nieuwe nadelen opgebracht. De snelheid van televisies is met de komst ervan verder achteruit gegaan. Vanwege het draaien van apps is er namelijk een geavanceerd besturingssysteem nodig. Dat betekent dat de tv na het aanzetten allerlei bestanden moet laden. Daar moet je op wachten, ook als je helemaal geen apps wilt gebruiken en gewoon televisie wil kijken.

Ook met de privacy is het met de introductie van deze apparaten slechter gesteld. Zo'n beetje alle fabrikanten analyseren het kijkgedrag, houden bij welke apps er worden gedraaid en hoe lang ze draaien. In een enkel geval gaan de inbreuken op de privacy nog veel verder. Degenen die hun tv wel met internet verbonden hebben lopen bovendien nog een ander risico; namelijk dat wildvreemden zich toegang verschaffen tot het besturingssysteem van je tv en er kwaadwillende software op draaien. Ook dat televisiefabrikanten Smart TV gebruiken om advertenties te tonen, is velen een doorn in het oog. Veel mensen komen er namelijk pas na aanschaf van een televisie achter dat dit het geval is. De meeste advertenties zijn erg ingetogen zodat ze niet al te veel in het oog springen. Vaak worden de advertenties vermomd als aanbevelingen voor bepaalde apps of films, maar evengoed laat de tv-fabrikant zich betalen voor het tonen ervan aan de eindgebruikers.

Er zitten veel haken en ogen aan de manier waarop er door de fabrikanten met smart-tv wordt omgesprongen, maar vooral de levensduur van het smart-gedeelte ten opzichte van de rest van de televisie valt op. Het gemiddelde huishouden doet ongeveer zeven jaar met een televisie en daarna verhuist het apparaat meestal naar de slaap-, zolder- of kinderkamer. Het zou mooi zijn als het smart-gedeelte ook minstens zo lang zou meekunnen, maar dat zit er bij geen enkele televisiefabrikant in. Na een aantal jaren gebruik kan je een smart-tv maar beter als een dumb-tv beschouwen.

Niet echt nodig

Je kan een willekeurige tv, zolang deze maar over een of meerdere hdmi-aansluitingen beschikt, prima gebruiken als smart-tv. Dit is ook nog eens heel goedkoop want voor een paar tientjes koop je al een Chromecast: klein genoeg om volledig uit het zicht achter de tv verstopt te worden, zelfs als deze aan de muur is opgehangen.

Een dergelijke oplossing kan na een aantal jaren eenvoudig vervangen worden als er weer een nieuwere verbeterde versie van de Chromecast uitkomt: voor een min of meer handige gebruiker is er eigenlijk geen goede reden om een smart-tv te kopen. Helaas kom je er haast niet onderuit als je een moderne tv wil met een redelijke maat die uhd kan weergeven.

Toch blijven we hopen dat er een keer een fabrikant komt die besluit om het eens helemaal anders te doen. Die gewoon de snelste processor die er maar is gebruikt, en die niet elke jaar met nieuwe modellen komt zodat er tijd is om de software op een veel hoger plan te brengen. Want zou het niet mooi zijn als televisies in de toekomst echt een beetje slimmer werden?

Kijk op technologiesite Tweakers.net voor meer verhalen over nieuwe technologie.